บทที่ 926 นิทาน

เห็นได้ชัดว่าแต่ละยุคสมัยมีรสนิยมความงามที่แตกต่างกัน บทเพลง 'ต้าไห่' ที่ร้องด้วยเสียงแหบพร่าของโจวหยวนไม่เพียงไม่ได้รับคำชม แต่กลับทำให้บรรดาสาวๆ หัวเราะกันท้องคัดท้องแข็ง

แสงแดดสาดส่องผืนน้ำ เกลียวคลื่นซัดสาด ลมโชยพัดมาจากแดนไกลในมหาสมุทรแปซิฟิก เรือนผมพลิ้วไสว ชายเสื้อปลิวไสว ผู้คนต่างรู้สึกเบิกบานใจยิ่งนัก

หนิงเยว่หัวเราะพลางกล่าว "พี่โจว แม้ท่านจะร้องเพลงไม่เพราะ แต่นิทานของท่านสนุกมาก เล่านิทานให้พวกเราฟังอีกสักเรื่องสิคะ"

จ้าวเจียนเจียเอ่ยเสียงเบา "มักจะได้ยินว่ามีใครบางคนเก่งเรื่องเล่านิทาน แต่กลับไม่เคยเล่าให้ข้าฟังเลยสักครั้ง"

สายตาของจวงเสวียนซู่ก็มองมาที่โจวหยวนเช่นกัน ความจริงแล้วนางก็ยังไม่เคยได้ยินโจวหยวนเล่านิทานเลย