บทที่ 927 มนุษย์สายฝน (เรนแมน)

เมื่อจวงเสวียนซู่พาเสี่ยวอิ่งออกมา ทั้งสองก็หัวเราะคิกคักกันแล้ว ดูเหมือนว่าอารมณ์จะกลับมาเป็นปกติ เพียงแต่ดวงตายังคงแดงช้ำเล็กน้อย

ดังนั้น โจวหยวนจึงตกเป็นเป้าโจมตีอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้

"เป็นความผิดของท่านทั้งนั้น ดันมาเล่าเรื่องเศร้าๆ แบบนี้ ทำเอาทุกคนจิตใจห่อเหี่ยวไปหมด"

ชวี่หลิงหยิบขนมชิ้นหนึ่งขึ้นมากิน นางเป็นคนที่ฟื้นตัวเร็วที่สุด ยิ้มตาหยีพลางกล่าว "ทำโทษให้ท่านเล่ามาอีกเรื่องเลย"

"ไม่เอาแล้วนะ"