บทที่ 953 วีรบุรุษผู้ล้ำเลิศ

ไม่อยากเข้าห้อง อย่างน้อยหลี่อวี้หว่านก็ไม่อยากเข้าห้อง

นางบอกว่าอยากเดินเล่นในเมืองซานจวี๋หลี่สักหน่อย แม้ที่นี่จะไม่เจริญรุ่งเรืองนัก สภาพพอๆ กับเมืองเล็กๆ ซอมซ่อในต้าจิ้น ทว่านี่ก็คืออาณาเขตของนาง เป็นจุดเริ่มต้นในการกอบกู้แผ่นดินของนาง

"เท้าเหยียบลงบนหิมะ สัมผัสได้ถึงความนุ่มนวล และมีเสียงที่ไพเราะ"

"เมื่อได้เห็นราษฎรกลุ่มแรกในแผ่นดินที่กอบกู้กลับคืนมา ข้าก็รู้สึกดีใจมาก"

"หากเจ้าไม่อยากอยู่เป็นเพื่อนข้า ก็กลับไปเถอะ ข้าเดินคนเดียวก็ได้"