บทที่ 958 กับดัก

แสงแดดสาดส่องไปทั่วทั้งเมืองติ้งโจว แต่อุณหภูมิยังคงต่ำมาก หิมะที่ทับถมยังไม่มีทีท่าว่าจะละลาย รอบกายจึงเต็มไปด้วยสีขาวโพลน

โจวหยวนยืนสงบนิ่งอยู่บนหอคอยประตูเมือง ทอดสายตามองลงไปยังถนนกว้างเบื้องล่างพลางเอ่ยช้าๆ "สงครามที่ยืดเยื้อหลายปี ประกอบกับสภาพอากาศที่เลวร้ายสุดโต่ง ทำให้ราษฎรเกาหลีในช่วงปีมานี้ใช้ชีวิตอย่างยากลำบากนัก"

"ในฤดูหนาวที่ทารุณเช่นนี้ เกรงว่าจะมีผู้คนหนาวตายและอดตายไม่น้อยเลยทีเดียว"

หลี่อวี้หว่านถอนหายใจ เอ่ยเสียงแผ่ว "ในเรื่องนี้ราชวงศ์หลี่ของพวกเราก็มีส่วนต้องรับผิดชอบด้วย เสด็จพ่อมีนิสัยอ่อนแอเกินไป แม้จะเก่งเรื่องการใช้คน แต่ก็ไม่อาจหลีกเลี่ยงขุนนางผู้น้อยที่ใช้อำนาจเผด็จการ ทุจริตคอร์รัปชัน และปกครองอย่างกดขี่"

"หลังจากเกิดกบฏ จินเจิ้นถังก็ไม่เห็นราษฎรเป็นคน เพื่อชีวิตที่เสวยสุขของตนเอง เขาจึงเพิ่มภาษีอย่างต่อเนื่อง ภายในเกาหลีเรียกได้ว่าราษฎรทุกข์ยากแสนสาหัส"