บทที่ 965 ต้มสุราถกอารยธรรม

วันที่สิบห้าเดือนสิบสอง หิมะตกหนักอีกครั้ง

ฟ้าดินขาวโพลนไปทั่วอาณาบริเวณ เมืองอันสูงตระหง่านตั้งตระหง่านอยู่บนที่ราบ ราวกับมังกรยักษ์ที่หมอบตัวอยู่ ทุกสภาวะลมหายใจล้วนแผ่ซ่านไปด้วยกลิ่นอายอันยิ่งใหญ่

โจวหยวนนำทัพใหญ่สองหมื่นนายจากค่ายหย่งเซี่ยวและค่ายอู่เย่า มาประชิดกำแพงเมือง กลิ่นอายความน่าเกรงขามนั้นก็ไม่อาจต้านทานได้เช่นกัน

เบื้องหน้าไม่มีการสร้างศาลา มีเพียงเก้าอี้สองตัววางอยู่ตรงนั้น ซึ่งบัดนี้ถูกปกคลุมไปด้วยหิมะสีขาว

โจวหยวนตบมือพระแม่พี่สาวเบาๆ เพื่อส่งสัญญาณว่าไม่มีปัญหาอันใด จากนั้นก็ก้าวยาวๆ ไปเบื้องหน้า