บทที่ 985 พบหน้า

"ข้ามุ่งหน้าขึ้นเหนือ ทิ้งฤดูกาลที่มีเจ้าไว้เบื้องหลัง..." "เจ้าบอกว่าเจ้าเหนื่อยล้าเกินไป ไม่อาจมอบหัวใจให้ใครได้อีก..."

โจวหยวนแหกปากร้องเพลงสุดเสียง มือหนึ่งกุมบังเหียน อีกมือหนึ่งหยิบถั่วลิสงในอกเสื้อเข้าปาก

ดินแดนที่เดินทางผ่านล้วนเป็นหมู่บ้านและตำบลที่พังทลายเสียหาย ทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ล้วนล้มสลาย และทุกสิ่งทุกอย่างที่นี่ก็กำลังหยัดยืนขึ้นมาใหม่

ซ่งอู่ยิ้มกล่าว "ท่านแม่ทัพ ร้องอีกสักเพลงสิ ร้องเพลงสิบแปดลูบคลำสิ"

โจวหยวนแค่นเสียงอย่างเหยียดหยาม "เห็นบิดาเป็นพวกกระต่ายน้อยในหอนางโลมเมืองจิงตูหรือไง? ยังจะให้ร้องเพลงให้ฟังอีก! ระวังปากหน่อย ระวังบิดาจะสั่งให้เจ้าลงจากหลังม้า แล้วเดินเท้าไปแทนซะหรอก"