บทที่ 995 ผู้นำ

การเจรจาครั้งนี้เป็นเพียงแค่ฉากบังหน้า อีกฝ่ายเพียงต้องการดูท่าทีของหวงไท่จี๋ ต้องการหยั่งเชิงว่าสามารถซื้อตัวได้หรือไม่ สามารถใช้วิธีที่ง่ายกว่าในการพิชิตได้หรือไม่ ในขณะที่หวงไท่จี๋และโจวหยวนก็ต้องการดูความตั้งใจที่แท้จริงของอีกฝ่ายเช่นกัน ต้องการสร้างภาพลวงตาให้อีกฝ่ายเข้าใจผิดว่าการยึดครองที่นี่เป็นเรื่องง่ายดาย สิ่งนี้จะช่วยให้อีกฝ่ายประมาท และสร้างโอกาสทางยุทธศาสตร์ได้ในระดับหนึ่ง ทว่าบทสนทนาหลังจากเดินออกจากกระโจม กลับทำให้โจวหยวนรู้สึกประหลาดใจ เขามักจะชื่นชมหวงไท่จี๋มาโดยตลอด เขาคิดว่าคนผู้นี้มีวิสัยทัศน์ทางยุทธศาสตร์ที่กว้างไกล และมีมุมมองที่ก้าวล้ำยุคสมัย แต่สำหรับเรื่องสงคราม เขากลับมีความลังเล "อาณาจักรซาร์เติบโตขึ้นอย่างรวดเร็ว ในเวลาเพียงสามถึงสี่ร้อยปี ก็สามารถเลี้ยงดูตัวเองจนกลายเป็นอสูรยักษ์ได้" โจวหยวนเอ่ยเสียงขรึม "ทว่าในช่วงหลายสิบปีที่ผ่านมา โดยเฉพาะอย่างยิ่งสามสิบปีหลังสุด สงครามทางตะวันตกของพวกเขากลับไม่ราบรื่นนัก”

“เนื่องจากการพัฒนาของอาวุธปืน เกราะแผ่นเหล็กของพวกเขาไม่อาจต้านทานแรงปะทะของปืนคาบศิลาได้ เรือไม้รุ่นเก่าก็ถูกเรือรบใบเรือยิงกดดัน ท่าเรือในทะเลบอลติกก็ถูกสวีเดนและโปแลนด์จ้องตาเป็นมัน ทะเลดำก็ถูกจักรวรรดิออตโตมันจับตาดูอย่างใกล้ชิด เรือรบไม่อาจเข้าสู่ทะเลเมดิเตอร์เรเนียนได้ ทะเลแคสเปียนก็ออกไม่ได้...”

“ทางเหนือแทบจะไม่มีท่าเรือน้ำลึกที่ไม่เป็นน้ำแข็งเลย ซ้ำยังอยู่ห่างไกลจากศูนย์กลางผลประโยชน์...”

“สิ่งที่ข้าต้องการจะสื่อคือ เจตจำนงทางยุทธศาสตร์ในการค้นหาท่าเรือน้ำลึกที่ยอดเยี่ยมของพวกเขานั้นแน่วแน่ และแทบจะไม่อาจเปลี่ยนแปลงได้”

“คำกล่าวของมหาราชปีเตอร์นั้นชัดเจนมาก ซาร์ที่มีเพียงกองทัพบกเปรียบเสมือนคนที่มีแขนข้างเดียว การมีทั้งกองทัพบกและกองทัพเรือ ถึงจะเป็นกษัตริย์ที่มีแขนทั้งสองข้างสมบูรณ์”