บทที่ 109 มีดเล่มนี้ วันนี้ข้าต้องเอากลับไปให้ได้

ภายในถ้ำบำเพ็ญเพียรที่สร้างอยู่เหนือเปลวเพลิงใต้พิภพ ผู้อาวุโสใหญ่แห่งหุบเขาช่างเหล็กกำลังจ้องมองเฉินมู่ที่อยู่ตรงหน้าด้วยใบหน้าโกรธเกรี้ยวพลางตวาดลั่น

"เจ้าว่าอะไรนะ? เจ้าให้ข้าตีมีดทำครัวงั้นรึ?"

ผู้อาวุโสใหญ่มีนามว่า หวังเถียซู่ แม้จะเป็นสตรี ทว่ารูปร่างกลับสูงใหญ่บึกบึนผิดปกติ แม้แต่ผู้ฝึกยุทธ์สายหลอมรวมร่างกายบางคนก็ยังไม่อาจเทียบเคียงนางได้

นางสวมชุดฝึกยุทธ์ลายดอกไม้ ผมถักเป็นเปียเส้นเขื่องสองข้าง บนใบหน้าเหลี่ยมรูปสี่เหลี่ยมในยามนี้กลับเต็มไปด้วยความโกรธเกรี้ยว

ก่อนหน้านี้ได้ยินผู้ดูแลเบื้องล่างรายงานว่า ศิษย์ยอดเขากระบี่เทพต้องการเชิญให้นางลงมือหลอมอาวุธเทวะให้สักชิ้น