บทที่ 114 ท่านข่มขู่ข้าหรือ?

ค่ายกลใหญ่แห่งค่ายแนวประชิดฝั่งทะเลนั้นสถาปนาขึ้นโดยท่านปรมาจารย์ผู้ก่อตั้งสำนักเต้าอี ผู้ใดที่มีคุณสมบัติเกินกว่าข้อกำหนด ย่อมไม่อาจย่างกรายเข้าไปได้ ทว่าในโลกนี้ไม่มีสิ่งใดที่แน่นอนเสมอไป สาเหตุที่เป็นเช่นนั้นก็เพียงเพราะค่าตอบแทนที่ต้องจ่ายมันสูงลิ่วเกินไปและดูไร้ประโยชน์ จึงไม่มีใครยอมเสียแรงเพื่อลอบเข้าไปในค่ายแห่งนี้

หากผู้ที่มีคุณสมบัติเกินกว่าที่ค่ายกลกำหนดต้องการเข้าไป สิ่งสำคัญที่ต้องแก้ไขคือเรื่องของตบะบารมีและอายุขัย (กระดูก)

• โอสถฝังกระดูก: เป็นโอสถระดับเก้าที่มีระดับสูงยิ่ง ทว่าสรรพคุณกลับดูไร้สาระเพราะมีเพียงอย่างเดียวคือการปกปิดอายุขัย ต่อให้เป็นค่ายกลระดับเทพก็ไม่อาจตรวจสอบพบ มีเพียงนักปรุงโอสถระดับเก้าเท่านั้นที่หลอมได้ ราคาจึงสูงลิ่วเพราะวัตถุดิบหายากและมีความต้องการในตลาดน้อย หากหาโอสถนี้ได้ ปัญหาเรื่องอายุขัยย่อมหมดไป

• ค่ายกลฟ้ากลบ: การใช้ค่ายกลระดับเก้านี้วาดลงบนร่างกายโดยตรง จะสามารถปกปิดตบะบารมีที่แท้จริงได้

"นอกจากนี้ ยังต้องใช้กระบี่เทพสุราของข้าและตราประทับขุนเขาของเจ้าในการสยบจิตวิญญาณ รับรองว่าไม่มีทางผิดพลาด" หงจุนเอ่ยอย่างช้าๆ ชิงสือพยักหน้าเห็นด้วยอย่างต่อเนื่อง ทว่าเมื่อฉุกคิดได้ก็เอ่ยถามด้วยความกังวลว่า "แม้โอสถฝังกระดูกจะดูไร้ประโยชน์ แต่มันก็ล้ำค่ามหาศาล เจ้าหนูขี้กลัวเมียนั่นจะยอมยกให้เจ้าง่ายๆ หรือ?"

คำว่า 'หนูขี้กลัวเมีย' ที่ชิงสือกล่าวถึงนั้นหมายถึง มู่โหยว เจ้ายอดเขาร้อยโอสถ หงจุนเผยรอยยิ้มอย่างมั่นใจพลางเอ่ยว่า "เรื่องโอสถเจ้าไม่ต้องห่วง ข้ากุมจุดตายของมันไว้แล้ว เจ้าแค่เตรียมเรื่องค่ายกลฟ้ากลบก็พอ"