บทที่ 130 ไร้ความกดดัน

แม้จะไม่รู้ว่าท่านเจ้ายอดเขาและท่านผู้อาวุโสใหญ่มาทำสิ่งใดที่นี่ ทว่าขอเพียงพวกตนไม่ยอมก้าวขาออกจากค่ายกลก็ย่อมไม่มีปัญหา ศิษย์ทั้งสองคนต่างลอบตัดสินใจในใจอย่างเงียบๆ ว่า ไม่ว่าหลังจากนี้ท่านเจ้ายอดเขาจะเอ่ยสิ่งใด พวกเขาก็ไม่มีวันออกไปเด็ดขาด

สองเท้าคอยก้าวถอยหลังหนีอย่างต่อเนื่อง เมื่อเห็นดังนั้น มุมปากของหงจุนก็ยกยิ้มขึ้นมาบางๆ เจ้าพวกเด็กเหลือขอ คิดจริงๆ หรือว่าแค่ค่ายกลเพียงค่ายเดียว จะช่วยให้พวกเจ้าเอาชนะตาเฒ่าคนนี้ได้อย่างมั่นคง?

"พวกเจ้าจะถอยหนีไปไกลขนาดนั้นทำไม? เข้ามานี่"

"เอ่อ... ท่านเจ้ายอดเขา มีธุระอันใดก็โปรดกล่าวมาตรงๆ ได้เลยครับ"

ทั้งสองคนดื้อแพ่งไม่ยอมก้าวขาออกจากค่ายกลเด็ดขาด ทว่าเมื่อเห็นภาพนั้น หงจุนกลับก้าวเดินไปข้างหน้าเพียงก้าวเดียว และวินาทีต่อมา ศิษย์ทั้งสองคนก็ถึงกับเบิกตากว้างจนแทบหลุดออกจากเบ้า