บทที่ 129 ความคาดหวัง

ซุปมังกรหงส์ เมื่อได้ยินดังนั้น ดวงตาของพวกเจ้าเจิ้งผิงที่จ้องมองไปยังกระทะใบใหญ่ต่างก็ทอประกายสีทองวิบวับ

ขนาดเพียงแค่กลิ่นยังหอมหวนชวนฝันถึงเพียงนี้ หากได้ลิ้มลองสักคำ ร่างกายมิบินทะยานขึ้นฟ้าไปเลยรึอย่างไร

ก่อนหน้านี้ตอนที่เย่ฉางชิงทำอาหาร ไม่เคยมีครั้งใดที่เกิดเหตุการณ์เช่นนี้มาก่อน กลิ่นหอมโชยฟุ้งกระจายไปทั่วทั้งค่ายอย่างแท้จริง

"ศิษย์น้องฉางชิง พรุ่งนี้พวกเราจะได้กินซุปมังกรหงส์นี่ใช่ไหมครับ?"

สวีเจี๋ยเอ่ยถามเย่ฉางชิงด้วยสีหน้าคาดหวัง ทว่าเย่ฉางชิงกลับส่ายหน้าปฏิเสธ