บทที่ 128 กลิ่นหอมฟุ้งทั่วทั้งค่าย

ปากก็พร่ำบ่นด่าทอไอ้พวกผู้ชายเฮงซวย ทว่ามือกลับฟาดฟันคมมีดและกระบี่ลงบนร่างของพวกมันที่เป็นสัตว์อสูร บรรดาเผ่าวารีทั้งหลายต่างพากันยอมสยบให้แก่พวกนางแล้วจริงๆ

ซ้ำร้ายยิ่งกว่านั้น อย่างเช่นศิษย์น้องหญิงที่เพิ่งถูกคนรักวัยเยาว์ปฏิมาเมื่อครู่นี้ ยามนี้กำลังไล่กวดปูยักษ์ตนหนึ่งพร้อมกับสับเปลี่ยนกระบวนท่าฟันอย่างบ้าคลั่ง ในดวงตาเปี่ยมล้นไปด้วยไอสังหาร

"ไอ้ผู้ชายเฮงซวย ไอ้คนหลอกลวง ความผูกพันส่วนตัวนับร้อยปีที่โตมาด้วยกัน ในสายตาของเจ้ากลับไม่มีค่าเทียบเท่ากับอาหารมื้อหนึ่ง ข้าจะสับเจ้าคนทรยศให้เละคามือ"

ต่อเรื่องนี้ ปูยักษ์ตนนั้นถึงกับพูดไม่ออกอย่างสิ้นเชิง

"แม่นาง ข้าไม่รู้จักเจ้าจริงๆ นะโว้ย นี่เป็นครั้งแรกที่ข้าก้าวขาขึ้นมาบนบก ก่อนหน้านี้ข้าใช้ชีวิตอยู่ในน้ำมาตลอดเลยนะ"