บทที่ 135: รักในวัยเรียน? ใครแตะต้องถือว่าตาย!

“ฉันไม่ใช่สาวสังคมขี้กลัวที่ต้องซ่อนอยู่เบื้องหลังเรื่องราวและกลัวที่จะถูกมองเห็นอีกแล้ว” “ฉันคือ สวี่ซิงเหมียน คือเด็กสาวที่ทำให้นายเขียน ‘เสียงกระซิบของดวงดาว’ ออกมา” “ฉันภูมิใจในสิ่งนี้ ไม่ใช่หวาดกลัว”

เธอหยุดเล็กน้อย น้ำเสียงอ่อนลง: “ดังนั้น กู้หย่วน อย่าให้ผลงานชิ้นนี้สูญเสียขอบเขตอันกว้างใหญ่ที่ควรจะเป็น เพียงเพราะนายต้องการปกป้องฉัน” “ยิ่งกว่านั้น ฉันรู้ว่าไม่ว่าจะเกิดอะไรขึ้น เราจะเผชิญหน้ามันไปด้วยกัน”

กู้หย่วนตกตะลึงอย่างสิ้นเชิง เขาสูดหายใจเข้าลึก ๆ พลิกมือไปจับมือที่เย็นเล็กน้อยของเธอไว้แน่น และพยักหน้าอย่างจริงจัง

“ตกลง” เขาตอบรับ “เราจะไปด้วยกัน”

…