บทที่ 138: มองทางช้างเผือกอันรุ่งโรจน์ไปด้วยกัน

“ขอบคุณครับ”

นี่เป็นครั้งแรกที่กู้หย่วนให้สัมภาษณ์ในฐานะนักสร้างสรรค์ก่อนที่หนังสือจะวางจำหน่าย

“ถ้า 《นักล่าฝัน》 คือการที่ผมเดินออกไปข้างนอก พยายามทำความเข้าใจความทุกข์ทรมานของผู้อื่น” “งั้น “เสียงกระซิบของดวงดาว” ก็คือการที่ผมสำรวจภายใน พยายามจัดระเบียบอารมณ์ความรู้สึกของตนเอง”

 “สำหรับผมแล้ว สิ่งแรกที่มันเป็น คือ ‘คำตอบ’ ที่ต้องมอบให้”

พิธีกรแสดงความอยากรู้อยากเห็น: “‘คำตอบ’ ที่ว่านั้นหมายถึงอะไรอย่างเจาะจงครับ?”