บทที่ 157 ฝันราชันย์หมาป่า สุดท้ายก็เป็นแค่ความฝัน

เมื่อแม่และลูกสาวกลับถึงบ้าน ในมือของหวางชิงก็มีหนังสือสองเล่มที่มีชื่อว่า "ฝันราชันย์หมาป่า"

หลังจากรับประทานอาหารเย็นแล้ว แม่กับลูกสาวก็นั่งพิงกันบนโซฟา ต่างคนต่างถือหนังสือของตัวเองและเริ่มอ่าน

ตัวละครหลักของเรื่องคือแม่หมาป่าชื่อ จื่อหลาน อาศัยอยู่ในทุ่งหญ้าก่าหม่าเอ่อร์ เธอมีความฝันอันแน่วแน่ที่จะเลี้ยงดูลูกหลานของเธอให้เป็น "ราชันย์หมาป่า"

ความฝันนี้มีต้นกำเนิดมาจาก เฮยซาง คู่ชีวิตที่ล่วงลับไปแล้วของเธอ เขาเป็นหมาป่าตัวผู้ที่เต็มไปด้วยความทะเยอทะยานและพลัง แต่ความปรารถนาอันยิ่งใหญ่ของเขายังไม่บรรลุผล และต้องตายอย่างอนาถ ดังนั้น ภาระในการทำให้ "ฝันราชันย์หมาป่า" เป็นจริงจึงตกอยู่กับจื่อหลานและลูก ๆ ในอนาคตของเธอ

ในคืนที่มีพายุฝน จื่อหลานคลอดลูกหมาป่าห้าตัว หลังจากต่อสู้กับหมาล่าเนื้อ แม้ว่าเธอจะพยายามอย่างเต็มที่ แต่ลูกหมาป่าตัวสุดท้ายก็เสียชีวิตอย่างน่าเศร้า เพื่อเลี้ยงดูชีวิตของลูก ๆ ที่เหลือ เธอต้องทนทุกข์ทรมานอย่างใหญ่หลวงและทำการตัดสินใจตามสัญชาตญาณของหมาป่า: กินซากลูกที่ตายไปเพื่อแลกกับการอยู่รอดของลูกที่เหลือ