บทที่ 156 ฝันราชันย์หมาป่า

"กู้หย่วน: นิยายรักหวานแหววเขียนแค่เรื่องเดียวก็พอแล้ว"

"สงสัยหนักมากว่า 'หลับตาฝันถึงชื่อเธอ' ไม่ได้เขียนให้พวกเราอ่านแน่ ๆ เจ้าหมานี่มันชอบแจกมีดให้คนอ่านเท่านั้นแหละ"

"วรรณกรรมสัตว์ป่าเหรอ? เป็นแนววรรณกรรมเยาวชนใช่ไหม? พอดีฉันมีหลานชายคนหนึ่ง"

"ฉันอยากอ่านฉู่จื่อหาง ไม่ใช่ฉู่เซิงนะ..."

"..."