บทที่ 236: การแลกเปลี่ยน

เขาหยิบแว่นสายตาสำหรับอ่านมาสวม ค่อย ๆ ดึงกระดาษซวน (กระดาษจีนสำหรับเขียนพู่กัน) ออกจากซองจดหมาย แล้วคลี่มันออกช้า ๆ

ข้างในคือจดหมายที่ ถังเหล่าเขียนด้วยลายมือของตัวเอง

ใช้เป็นตัวอักษรจีน

อุเอสึงิ เคนจิโร่ผู้นี้ ไม่เพียงแต่เป็นปรมาจารย์ด้านวรรณกรรมร่วมสมัยของญี่ปุ่นเท่านั้น แต่ยังเป็นสหายเก่าของถังเหล่าด้วย

อุเอสึงิอ่านอย่างช้า ๆ ผ่านไปนานพอสมควร เขาจึงถอดแว่นออก