บทที่ 262: "เมืองหิมะ"

วาทกรรมทำนองนี้มีตลาดไม่น้อยเลยในโลกออนไลน์ปัจจุบัน เพราะไม่ว่าจะวิเคราะห์อย่างไร ในสายตาของพวกเขา ผู้เขียนหนังสือเล่มนี้ก็คือ หวังหลิง (กู้หย่วน) ผู้เป็นชาวจีน ดังนั้นการวิเคราะห์จากมุมมองวัฒนธรรมของตนเองจึงไม่ใช่เรื่องเหนือความคาดหมาย

หลี่ช่านลืมตาขึ้น สิ่งที่ปรากฏแก่สายตาคือหอพักที่มืดสลัว เขาควานหาโทรศัพท์มือถือ

ห้าโมงเย็น

"ปีสี่... สบายชะมัด!"

รูมเมทออกไปฝึกงานกันหมด ในห้องเหลือเขาคนเดียว หลี่ช่านขี้เกียจลุกจากเตียงไปเปิดผ้าม่าน เขาเปิดโทรศัพท์แล้วเริ่มไถ "โต่วอิน" (TikTok)