บทที่ 277 เราประเมินกู้หย่วนต่ำไป

ความโด่งดังของรายการวาไรตี้ได้ผลักดันให้เรื่อง"ไม่มีใครรอดชีวิต" หลุดพ้นจากวงโคจรของกลุ่มแฟนคลับนักอ่านสายแข็ง เข้าสู่สายตาของสาธารณชนอย่างเต็มตัว

ในช่วงไม่กี่วันต่อมา สื่อมวลชนจำนวนมากต่างพากันรายงานข่าว โดยเน้นย้ำประเด็นที่ว่า กู้หย่วน ไม่ได้ถูกพันธนาการด้วยป้ายกำกับ "นักเขียนนิยายเยาวชนขายดี" แต่เขากลับกล้าที่จะสำรวจและทดลองสิ่งใหม่ จนในที่สุดก็ใช้ผลงานสืบสวนสอบสวนแบบฮาร์ดคอร์ทำลายอคติของผู้คนลงได้ ผลงานชิ้นนี้ไม่เพียงแต่ได้รับคำชมอย่างเป็นเอกฉันท์จากนักอ่านทั่วไป แต่ยังพิชิตใจกลุ่มคอนิยายสืบสวนที่ขึ้นชื่อเรื่องความจุกจิกได้อีกด้วย

แน่นอนว่าในแง่ของความสำเร็จทางธุรกิจก็น่าทึ่งไม่แพ้กัน ด้วยกระแสจากรายการวาไรตี้และเหล่าดาราดัง บวกกับชื่อเสียงของกู้หย่วนและคุณภาพของหนังสือ ทำให้ยอดขายสัปดาห์แรกของ"ไม่มีใครรอดชีวิต" ทะลุหนึ่งล้านเล่ม ส่งผลให้รายได้จากสินค้าลิขสิทธิ์ พุ่งสูงขึ้นจนนับไม่ถ้วน

ยกตัวอย่างเช่น กล่องสุ่มฟิกเกอร์ทหารน้อยสิบคน หรือเสื้อยืดสีดำสกรีนบทกลอนเด็กเล่นสยองขวัญนั่น ถึงแม้กู้หย่วนจะไม่เข้าใจว่าทำไมถึงมีคนยอมใส่เสื้อที่มีบทกลอนน่ากลัวแบบนั้น แต่ที่น่าตกใจคือยอดขายเสื้อตัวนี้กลับดีอย่างเหลือเชื่อ ส่วนการเจรจาลิขสิทธิ์เพื่อดัดแปลงในรูปแบบอื่นๆ ก็กำลังดำเนินไปอย่างเป็นระบบ

เพื่อนร่วมอาชีพหลายคนเห็นแล้วแทบจะตาร้อนผ่าว เพราะตอนนี้กู้หย่วนเปรียบเสมือนสัตว์ประหลาดดูดเงินชัดๆ โดยเฉพาะบรรดาสำนักพิมพ์ยักษ์ใหญ่ต่างก็พากันเสียดาย เพราะตอนแรกกู้หย่วนให้โอกาสทุกแห่งแข่งขันอย่างยุติธรรม แต่พวกเขากลับคว้าไว้ไม่ได้ จนสุดท้ายส้มหล่นไปอยู่ที่สำนักพิมพ์ฉางเจียงแต่เพียงผู้เดียว