ตอนที่ 95
บทที่ 95 เขาชื่อลู่หมิงเฟย
minibunny · 6,193 ตัวอักษร
“คุณอย่าดูถูกนักเขียนออนไลน์ไปหน่อยเลย”
หนิงชิวสุ่ยอธิบาย: “วรรณกรรมออนไลน์กำลังจะเข้าสู่การผงาดขึ้นอย่างแท้จริงในไม่ช้า”
“แม้จะไม่พูดถึงอนาคต แต่ในปัจจุบัน ฉืออวี๋ก็มีผู้อ่านวรรณกรรมออนไลน์จำนวนมหาศาลอยู่เบื้องหลังแล้ว”
“ถ้าเขาเขียนคำนำให้คุณได้ นั่นจะหมายถึงการ หลอมรวมและส่งต่อกลุ่มแฟนคลับ ระหว่างคุณกับเขาอย่างที่ไม่เคยมีมาก่อน”
“ซึ่งหมายความว่า Dragon Raja ของคุณจะมีหลักประกันทางธุรกิจเป็นสองเท่า”
หนิงชิวสุ่ยเห็นสีหน้าของกู้หย่วนที่ดูอึดอัดมากขึ้น ก็คิดว่าเขาคงรู้สึกว่าการให้นักเขียนออนไลน์มาเขียนคำนำจะทำให้หนังสือของเขาดูด้อยค่าลง จึงปลอบใจว่า:
“แน่นอนว่านี่เป็นแค่ข้อเสนอแนะเท่านั้น ถ้าคุณรับไม่ได้จริง ๆ ก็ปฏิเสธได้เลยค่ะ”
แน่นอนว่าความอึดอัดของกู้หย่วนไม่ใช่เพราะเหตุผลนี้
เขาก้มหน้าลงและจิบกาแฟอย่างเงียบ ๆ
สิ่งที่สำนักพิมพ์ฉางเจียงพูดมานั้นมีเหตุผลจริง ๆ และที่สำคัญที่สุดคือการ "ขอให้" ฉืออวี๋เขียนคำนำนั้นเป็นเรื่องง่ายสำหรับเขา
ตอนนี้เขาแค่ยังก้าวข้ามกำแพงในใจไม่ได้เท่านั้น
หลังจากผ่านไปนาน แววตาของเขาก็ฉายแววความเด็ดเดี่ยว
“ทำตัวหลายบุคลิกมาหลายครั้งแล้ว จะเพิ่มอีกครั้งจะเป็นอะไรไป!”
เขายกศีรษะขึ้น: “ได้ ผมจะลองถามดู”
“แต่รับรองไม่ได้ว่าจะสำเร็จ”
แววตาของหนิงชิวสุ่ยฉายแววดีใจ จริง ๆ แล้วเธอไม่ได้ไม่ใส่ใจอย่างที่แสดงออกเลย
ก่อนมา หัวหน้าฝ่ายประชาสัมพันธ์และหัวหน้าบรรณาธิการหวังได้อธิบายความจำเป็นในการขอให้ฉืออวี๋เขียนคำนำให้เธออย่างชัดเจน และย้ำให้เธอพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้กู้หย่วนตกลง
อย่างไรก็ตาม เพื่อไม่ให้เป็นการบังคับกู้หย่วนและเคารพความคิดเห็นของเขา ในที่สุดเธอก็พูดถึงเรื่องนี้เพียงผิวเผินและไม่ได้พูดอะไรมาก
ดังนั้น ตอนนี้จึงเป็นที่น่าพอใจสำหรับทุกฝ่าย
เธอกล่าวอย่างร่าเริง: “เรื่องนี้มีแต่ข้อดีไม่มีข้อเสียสำหรับเขาอยู่แล้ว คงไม่ปฏิเสธหรอกค่ะ”
“ความร่วมมือระหว่าง เทพสูงสุดแห่งวรรณกรรมออนไลน์ กับ ราชันย์หนังสือขายดี บวกกับกระแสความร้อนแรงจากการโต้วาทีครั้งก่อน เรื่องนี้สามารถจุดกระแสการถกเถียงไปทั่วทั้งเครือข่ายได้แน่นอน”
กู้หย่วนทำได้เพียงพยักหน้าเงียบ ๆ
อย่างไรก็ตาม เขาจับใจความสำคัญได้คำหนึ่ง: “เขาถูกนับเป็นเทพสูงสุดแห่งวรรณกรรมออนไลน์ตั้งแต่เมื่อไหร่? ส่วนผมก็ยังไม่นับว่าเป็นราชันย์หนังสือขายดีเลยนะ”
“โอ๊ย!” หนิงชิวสุ่ยโบกมืออย่างไม่ใส่ใจ “ก็แค่คำทางการตลาดที่ดึงดูดสายตาเท่านั้นเองค่ะ”
“ก่อนหน้านี้ ชื่อ ปรมาจารย์แห่งสัญลักษณ์ความรักหลังสมัยใหม่ ของโม่เฉินก็เป็นการตลาดเหมือนกัน!”
“แต่เราจะพูดถึงแค่ตอนประชาสัมพันธ์เท่านั้น จะไม่ใส่ลงไปบนปกหนังสือหรือสายคาดปกอะไรแบบนั้นโดยตรงหรอกค่ะ”
กู้หย่วนพยักหน้า เขาไม่เข้าใจเรื่องการประชาสัมพันธ์เหล่านี้อยู่แล้ว จึงไม่ไปก้าวก่าย
เมื่อบรรลุข้อตกลงความร่วมมือแล้ว กู้หย่วนก็กลับไปที่โรงเรียนเพียงลำพัง
ช่วงนี้ กู้หย่วนเริ่มกลับมาเรียนวิชาภูมิศาสตร์อีกครั้งหลังจากที่ไม่ได้เรียนมานาน
อันที่จริง ไม่ใช่แค่กู้หย่วน แต่เป็นทั้งห้องเรียนที่ 12
เพราะการสอบวัดระดับความสามารถทางวิชาการกำลังจะมาถึงแล้ว
ทันทีที่กู้หย่วนเดินเข้าไปในห้อง เขาก็เห็น จ้าวปู๋ฟานกำลังกล่าวอย่างลึกซึ้งกับ ฉีอี้ไคว่า: “ฝนที่ลาดเขาด้านหลัง คือเธอที่ฉันเอื้อมไม่ถึง”
ฉีอี้ไข่ตอบสนองอย่างรวดเร็ว เขากุมมือจ้าวปู๋ฟานไว้และมองตอบอย่างลึกซึ้งเช่นกัน: “ถ้าอย่างนั้น เมฆที่ลาดเขาด้านหน้า ก็คือเธอที่ฉันตามไม่ทัน”
หวังจื่อเหอ: ...
กู้หย่วนถือโอกาสนี้จดความรู้สองข้อนี้ไว้
...
เมื่อเลิกเรียนและกลับถึงบ้านในตอนเย็น กู้หย่วนนั่งหน้าคอมพิวเตอร์และเขียนคำนำได้อย่างราบรื่น จากนั้นก็ส่งให้หนิงชิวสุ่ย
สิ่งที่ทำให้กู้หย่วนประหลาดใจคือ ตอนที่เขาลงมือเขียน เขาไม่ได้รู้สึกขัดแย้งเหมือนตอนกลางวันเลย แต่กลับรู้สึกสนุกกับมันด้วยซ้ำ
“แย่แล้ว ฉันติดการทำแบบนี้ไปแล้วเหรอเนี่ย...”
...
สัญญาได้ถูกจัดทำขึ้นอย่างเป็นทางการ ความร่วมมือก็ได้เริ่มต้นขึ้น
สำนักพิมพ์ฉางเจียง ซึ่งเป็นสถาบันชั้นนำ ก็เริ่มดำเนินการอย่างเต็มที่อีกครั้ง
การตรวจสอบและพิสูจน์อักษรสามครั้ง รวมถึงการสร้างภาพประกอบเริ่มต้นขึ้นพร้อมกัน
พวกเขาได้กำหนดวันวางจำหน่ายทั่วประเทศแล้ว
วันที่ 1 มกราคม!
ตอนนี้คือวันที่ 20 พฤศจิกายน นั่นหมายความว่าพวกเขามีเวลาเหลือเพียงสี่สิบกว่าวันเท่านั้น
แม้ว่าห่วงโซ่อุตสาหกรรมการตีพิมพ์ในโลกนี้จะมีความสมบูรณ์และมีประสิทธิภาพสูง แต่ก็ยังมีความกดดันไม่น้อย
ส่วนกู้หย่วน หลังจากเขียน Dragon Raja I จบ เขาก็ไม่ได้เขียนภาคสองต่อทันที
เพราะเขากำลังเตรียมตัวที่จะพักผ่อนอย่างเต็มที่
หากไม่มีอะไรผิดพลาด กู้หย่วนวางแผนที่จะเขียนหนังสือตีพิมพ์เพียงซีรีส์ Dragon Raja เท่านั้นตลอดช่วงมัธยมปลาย
...
วันที่ 23 พฤศจิกายน มีการประกาศหนังสือใหม่ของกู้หย่วนอย่างเป็นทางการ!
สำนักพิมพ์ฉางเจียงเผยแพร่เพียงโปสเตอร์นับถอยหลังที่เรียบง่ายและข้อความสั้น ๆ
พร้อมกับแท็กบัญชีทางการของ Dragon Raja และกู้หย่วน
【อำลาเมืองริมเมฆ มุ่งสู่สนามรบใหม่】
【กู้หย่วน • กลับมาแล้ว】
【Dragon Raja I: รุ่งอรุณแห่งเพลิง นับถอยหลัง 40 วัน】
ผลตอบรับดีมาก
“ชื่อเท่มาก”
“นับถอยหลัง 40 วัน ก็วางแผงวันปีใหม่สิ?”
“บอกอีกหน่อยสิ หยอดเหยื่อล่อใครกัน? น่าหงุดหงิด!”
กู้หย่วนใช้บัญชีกู้หย่วนรีทวีตข้อความนี้ด้วย
วันที่ 25 พฤศจิกายน
โปสเตอร์ที่สองปรากฏขึ้น
【เขาชื่อลู่หมิงเฟย เด็กชายผู้โชคร้ายที่ไม่มีอะไรเลย】
【จนกระทั่งวันนั้น เขาได้รับ... ใบตอบรับเข้าเรียนจากสถาบันคาสเซล】
【#DragonRaja1มกราคมออกรบ#】
ในภาพคือเงาพร่ามัวของเด็กหนุ่มที่ยืนอยู่บนยอดซากปรักหักพังของเมืองที่ดูเหมือนกระดูกมังกรขนาดยักษ์
กระแสตอบรับครั้งนี้ยิ่งระเบิดกว่าเดิม
“ตัวเอกชื่อลู่หมิงเฟย อืม แล้วไงต่อ?”
“มีแค่นี้เหรอ? ได้โปรดเถอะ บอกอีกหน่อยสิ”
“ว่าแต่ เด็กชายผู้โชคร้ายหมายความว่ายังไง?”
“อาจจะหมายถึงไอ้หนุ่มผู้โชคร้ายมั้ง?”
“โอ้โห รูปนี้เท่มาก มีอารมณ์ร่วมสุด ๆ”
ภายใต้การชี้นำอย่างจงใจของสำนักพิมพ์ฉางเจียง การคาดเดาเกี่ยวกับ Dragon Raja ก็ไม่หยุดหย่อน
หลายคนคิดว่าตัวเอกเป็นมังกร
และเผ่ามังกรเป็นเผ่าพันธุ์ที่คอยปกป้องมนุษย์อย่างลับ ๆ
ไม่ว่าการคาดเดาประเภทใดก็หลั่งไหลออกมาไม่หยุด ทำให้ Dragon Raja ยังคงเป็นที่พูดถึงในระดับสูงอย่างต่อเนื่อง
สำนักพิมพ์ฉางเจียงยังคงรักษาความร้อนแรงนี้ด้วยการปล่อยโปสเตอร์ข้อความทองสัปดาห์ละสองภาพ
【ในใจของทุกคนมีเด็กชายผู้โชคร้ายอาศัยอยู่ รอวันที่จะสามารถคำรามความไม่ยอมแพ้ออกมาสู่โลกได้】
【ความเงียบของคุณ คือกระดูกมังกรที่กำลังเติบโต ความเหงาของคุณ คือโลหิตมังกรที่กำลังเดือดพล่าน】
【เขาไม่ได้ต้องการพลิกกลับกลายเป็นราชา เขาแค่อยาก... ไม่โดดเดี่ยวอีกต่อไป】
...
คำพูดที่ดูเท่และเปี่ยมไปด้วยพลังเหล่านี้กระทบเข้าสู่ส่วนลึกในจิตใจของผู้อ่านที่เป็นกลุ่มเป้าหมายอย่างต่อเนื่อง
ความรู้สึกร่วมและการสัมผัสนี้ทำให้พวกเขาตั้งตารอ Dragon Raja ที่กำลังจะมาถึงมากขึ้นเรื่อย ๆ
แต่ในขณะเดียวกัน คำพูดเหล่านี้ก็กรองผู้อ่านที่ไม่สนใจนวนิยายประเภทนี้ออกไปอย่างชัดเจน
พวกเขาบางคนเลิกติดตามอย่างต่อเนื่อง หรือเลือกที่จะเฝ้าดูสถานการณ์ และรอการตอบรับจริงหลังจากหนังสือวางแผงแล้ว
เพื่อดูว่ามีจุดที่สอดคล้องกับความชอบของตนเองหรือไม่ซึ่งไม่ได้แสดงให้เห็นในการประชาสัมพันธ์
วันที่ 16 ธันวาคม
วันนี้เป็นวันสุดท้ายของการสอบวัดระดับความสามารถทางวิชาการในมณฑลเจียงหลง
การสอบในช่วงเช้าสิ้นสุดลง กู้หย่วนและจ้าวปู๋ฟานเดินออกมาจากห้องสอบ
ทั้งสองบังเอิญอยู่ในห้องสอบเดียวกัน
“ไปสิ ไปกินร้านเมื่อวานกัน”
จ้าวปู๋ฟานถือซองเอกสารพลาสติกใส และเสนอ
กู้หย่วนไม่มีปัญหาอะไร
ทั้งสองเดินเคียงข้างกันเข้าไปในร้านเล็ก ๆ ไอความร้อนพุ่งเข้ามา ทำให้เลนส์แว่นตาของจ้าวปู๋ฟานปกคลุมไปด้วยฝ้าสีขาว
ตอนนี้รู้สึกยังไง?
ความคิดเห็น
เข้าสู่ระบบ เพื่อแสดงความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น