บทที่ 121 ชีวิตในเมือง (ตอนจบ)

เจ้าเสี่ยวฟ่งเดินเข้าเดินออกจากห้องลองเสื้อไม่หยุดเพื่อเอาชุดใหม่ให้หยางหย่วนคุนดู ส่วนหยางหย่วนคุนก็ไม่เคยติอะไรเลย ชุดไหนที่ดูแล้วใช้ได้เขาก็ให้พนักงานขายเก็บไว้ก่อนทั้งหมด

"เอ้ เฟยเฟย ดูซิว่าแม่ใส่กระโปรงตัวนี้สวยไหม" หยางหย่วนคุนก็นั่งเบื่อๆ เลยเดินเล่นไปรอบๆ ร้าน พอดีเหลือบไปเห็นชุดเดรสยาวที่ดูเรียบหรูตัวหนึ่ง แววตาของเขาพลันเป็นประกาย เขารู้สึกว่าชุดเดรสแบบนี้แหละสวยที่สุดแล้ว น่าเสียดายที่ไม่เคยเห็นเจ้าเสี่ยวฟ่งใส่เลย

"สวยค่ะ แม่ใส่ต้องสวยแน่ๆ" หยางเฟยเฟยชะโงกหน้ามามอง พอเห็นแล้วก็ดีใจมาก แล้วพูดต่อว่า "เราซื้อให้แม่ดีไหมคะพ่อ"

"แต่เดรสตัวนี้แพงมากเลยนะเฟยเฟย" หยางหย่วนคุนแกล้งทำเป็นลำบากใจ

"แพงมากเหรอคะ" หยางเฟยเฟยโตมาในหมู่บ้านตั้งแต่เด็ก รู้ดีถึงความสำคัญของเงิน ในความคิดและความรับรู้ของเธอแต่ก่อนคือที่บ้านจนมาก และตอนนี้เธอก็ยังคิดแบบนั้นอยู่ แต่ก็ยังพูดขึ้นมาว่า "งั้นใช้เงินอั่งเปาของหนูซื้อได้ไหมคะพ่อ จะพอซื้อไหม"