บทที่ 136 เปลี่ยนกำหนดการกะทันหัน

“เรื่องอะไรเหรอครับ?” หยางหย่วนคุนเอ่ยถามด้วยความสงสัย เขาคิดว่าจ้าวเฉวียนเห็นเขาว่างเกินไป เลยกะจะจับเขาไปเป็นแรงงานทาสต่อเสียอีก

“ก็เรื่องที่เกิดจากไซต์งานนี้นั่นแหละ ตรวจรับงานแล้วคุณภาพออกมาไม่ดี ฉันเลยกลัวว่าไซต์งานฝั่งโน้นจะมีปัญหาไปด้วย” จ้าวเฉวียนพูดด้วยความเหนื่อยใจ “จริงๆ แล้วโอกาสที่จะเป็นเหมือนฝั่งนี้มีสูงมาก แต่ฝั่งโน้นยังเหลือเวลาอีกตั้งเกือบเดือนกว่าจะถึงกำหนดตรวจรับไม่ใช่เหรอ? ฉันเลยอยากให้เธอช่วยไปดูให้หน่อย โดยเฉพาะพวกผู้รับเหมารายย่อยที่รับช่วงต่อกันไปเองน่ะ ถ้าเจอตรงไหนมีปัญหาเรื่องคุณภาพ จะได้รีบหาทางแก้ไขไว้ล่วงหน้า ไม่อย่างนั้นบริษัทใหญ่จะไม่ไว้ใจความสามารถในการก่อสร้างของฝั่งเรา แล้วทางพี่เหลียงเองก็จะหน้าตาไม่ดีไปด้วย”

“ผมจะไหวเหรอครับ?” หยางหย่วนคุนเริ่มทำตัวไม่ถูก งานนี้มันเป็นงานหาเรื่องโดนคนเกลียดชัดๆ แต่การที่จ้าวเฉวียนพูดแบบนี้ก็แสดงว่าไว้ใจเขามาก จึงลองหยั่งเชิงถามดู “งานแบบนี้คุณไปหาช่างฝีมือดีๆ หรือพวกมืออาชีพด้านการตรวจรับงานสักคนไปดูก็ได้นี่ครับ ผมมันคนหนุ่มคนแน่นจะมีฝีมืออะไรมากมาย”

“เธอไม่ต้องถ่อมตัวไปหรอก ฉันเห็นอยู่ว่าฝีมือเธอดีมาก ตึกไม่กี่หลังที่เธอรับเหมาช่วงไปทำออกมาดีหมด ไม่มีปัญหาเลยสักนิด มองปราดเดียวก็รู้ว่าเธอเข้าไปตรวจดูด้วยตัวเองล่วงหน้าแล้ว งานที่พวกช่างรายวันทำก็ไม่มีปัญหาอะไร นั่นไม่ใช่เพราะมีหัวหน้าคนงานอย่างเธอคอยคุมอยู่หรอกเหรอ? ถือว่าช่วยๆ กันหน่อยน่า” จ้าวเฉวียนเกลี้ยกล่อม “แค่ไม่กี่วันนี้แหละ พอเงินฝั่งนี้โอนเข้าบัญชีแล้ว เธอรับเงินเสร็จก็กลับบ้านได้เลย ไม่ได้จะให้เธออยู่ต่ออีกเป็นเดือนสักหน่อย”

“ถ้าอย่างนั้นก็ได้ครับ ไม่มีปัญหา แต่ผมคงไม่เหมาะที่จะเดินดุ่มๆ เข้าไปตรวจแบบทื่อๆ ใช่ไหมครับ?” หยางหย่วนคุนถามต่อ อย่างน้อยเขาก็ต้องมีตำแหน่งอ้างอิงบ้าง