บทที่ 138 ชีวิตประจำวันเมื่อกลับถึงบ้าน

“จะไปซื้ออะไรตอนนี้เล่า พ่อเขาเพิ่งขับรถมาตั้งไกล เหนื่อยจะตายอยู่แล้ว พรุ่งนี้ค่อยไปซื้อ” จ้าวเสี่ยวฟ่งรีบเอ่ยปากห้ามปราม

“ก็ได้ค่ะ... คุณพ่อคะ งั้นพรุ่งนี้ต้องซื้อให้หนูจริงๆ นะคะ” หยางเฟยเฟยดึงชายเสื้อของหยางหย่วนคุนไว้ด้วยความอาลัยอาวรณ์ ในใจของยัยหนูอยากจะมีจักรยานเป็นของตัวเองจะแย่อยู่แล้ว

“งั้นลูกต้องบอกพ่อก่อนนะ ว่าจะเอาจักรยานไปขี่เล่นที่ไหน ถ้าจะเอาไปขี่บนถนนใหญ่ล่ะก็ พ่อไม่ซื้อให้หรอกนะ” หยางหย่วนคุนย่อตัวลงนั่ง เอ่ยถามลูกสาวด้วยใบหน้าเปื้อนยิ้ม

“หนูจะเอาไปขี่ที่โรงเรียนค่ะ เพื่อนๆ ในห้องก็ไปเล่นที่นั่นกันทั้งนั้นเลย” หยางเฟยเฟยรีบพูดรัวเร็ว ก่อนจะเล่าต่อด้วยความตื่นเต้น “ทุกวันหลังเลิกเรียน พวกเขาจะเอาจักรยานไปขี่เล่นกันที่โรงเรียน มีแค่หนูคนเดียวที่ไม่มี”

“อ้าว? เลิกเรียนแล้วยังอยู่ที่โรงเรียนกันอีกเหรอ? พวกเขาปั่นจักรยานมาเรียนกันด้วยรึไง?” หยางหย่วนคุนหันหัวกลับไปถามจ้าวเสี่ยวฟ่งด้วยความฉงน