บทที่ 158 รับคน

เช้าวันต่อมา หลังจากหยางหยวนคุนตื่นนอนล้างหน้าแปรงฟันเสร็จและเตรียมตัวจะกินอาหารเช้า ก็เห็นคุณแม่หยางกับเจ้าเสี่ยวฟ่งกำลังช่วยกันถอนขนเป็ดอยู่ตัวหนึ่ง ส่วนบนม้านั่งตัวยาวด้านข้างยังมีเป็ดที่ถอนขนเสร็จแล้ววางอยู่อีกสามตัว

“เอ๊ะ เป็ดพวกนี้มาจากไหนเหรอครับ” หยางหยวนคุนถามด้วยความอยากรู้อยากเห็น

“บ้านอาสามของเจ้าส่งมาให้ตั้งแต่เช้าตรู่เลยจ้า ทั้งหมดสี่ตัว บอกว่าให้ทางนี้สองตัว แล้วก็ให้บ้านพี่ชายใหญ่ของเจ้าอีกสองตัว” คุณแม่หยางพูดด้วยความดีใจ เดิมทีตอนที่คุยกันในเมืองตั้งใจไว้ว่า พอกลับมาแล้วจะหาซื้อพวกไก่ เป็ด ห่าน ในหมู่บ้านไว้กินช่วงปีใหม่ นึกไม่ถึงว่าเช้าตรู่วันนี้บ้านอาสามจะส่งมาให้ถึงที่เลย

“แบบนั้นก็ดีเลยครับ” หยางหยวนคุนถือชามในมือ ด้านในเป็นบะหมี่สำหรับมื้อเช้าวันนี้ เนื่องจากเมื่อคืนเขานอนดึก ในบ้านจึงเหลือแค่เขาคนเดียวที่ยังไม่ได้กิน เขาสดบะหมี่ไปพลางพูดไปพลาง “แต่นี่ก็น่าจะไม่พอมั้งครับ ที่บ้านอาสามยังมีเหลืออีกไหม จะได้ไปซื้อเพิ่มอีกสักหน่อย”

“ที่บ้านแกเลี้ยงไว้เยอะแยะเลยล่ะ แต่เห็นว่าเช้านี้ขนใส่รถไปขายในเมืองหมดแล้ว” คุณแม่หยางพูดอย่างเสียดาย ไม่งั้นถ้าซื้อจากบ้านอาสามหยางโดยตรงคงจะสะดวกสบายกว่าเยอะ