บทที่ 182 แอบคาบข่าวฟ้อง? สายสืบต่างหาก!

“ที่เรียกพวกนายมาทั้งหมดก็เพราะมีเรื่องดี ๆ พวกนายไม่ต้องเกร็งไป” พื้นที่ในห้องทำงานค่อนข้างคับแคบไปถนัดตา เมื่อคนสิบกว่าคนมายืนเรียงกันเป็นสองแถวพลางก้มหน้าด้วยความตื่นเต้น หยางหยวนคุนที่ยืนอยู่ฝั่งตรงข้ามจึงพูดปลอบใจพร้อมรอยยิ้ม

“เรื่องดีจริง ๆ ครับ หัวหน้าหยางตกลงกับพวกเราไว้เรียบร้อยแล้ว พวกนายสบายใจได้” สวีหู่ที่อยู่ด้านข้างช่วยเสริมขึ้นยิ้ม ๆ

“อืม พวกนายก็รู้ว่าคนงานในไซต์ของเรามีเยอะมาก ลำพังหัวหน้ากลุ่มไม่กี่คนคุมไม่ทั่วถึงจริง ๆ ฉันก็เลยคิดจะคัดเลือกคนไม่กี่คนออกมาจากกลุ่มคนงาน” หยางหยวนคุนอธิบายเหตุผลที่เรียกพวกเขามา ก่อนจะพูดต่อว่า “หลังจากนี้พวกนายก็ถือเป็นผู้ดูแลของไซต์เราแล้ว แต่จะพูดว่าเป็นผู้ดูแลก็ไม่เชิง หน้าที่หลักคือคอยสอดส่องดูแลมากกว่า”

คนสิบกว่าคนฝั่งตรงข้ามต่างเงยหน้าขึ้น เมื่อได้ยินว่าจะให้พวกเขามาเป็นผู้ดูแล และในใจก็เข้าใจแล้วว่าเป็นเรื่องดี จึงพากันโล่งอก มีเพียงสี่คนที่หยางกั่วลี่พามาตอนแรกเท่านั้นที่ยังคงท่าทีสงบนิ่งได้อยู่

“อืม ก็แค่คอยดูว่าคนที่ทำงานอยู่กลุ่มเดียวกับเราทำงานเป็นยังไง มีใครอู้งานอืดอาดผัดวันประกันพรุ่งไหม หรือมีใครฝั่งช่างที่ฝีมือไม่ดี ทำงานไม่เรียบร้อยบ้าง ถ้ามีปัญหาพวกนายก็มารายงานหัวหน้ากลุ่มของพวกนายได้เลย” หยางหยวนคุนไม่มีทางปล่อยให้คนงานระดับปฏิบัติการเหล่านี้ขึ้นมาเป็นผู้ดูแลโดยตรงทันทีหรอก เพราะนี่ไม่ใช่แค่คนสองคน คนที่พวกนายต้องคุมมีอย่างน้อยยี่สิบคน หากไม่มีประสบการณ์เลย มันจะกลายสภาพไปเป็นหัวหน้ากลุ่มเหมือนไซต์งานที่แล้ว ซึ่งจะทำได้ยากมาก