บทที่ 112 แน่ใจนะว่าจะมาอวดเก่งต่อหน้าฉัน?

พอมาถึงจัตุรัสกลาง จางอิงเจี๋ยก็โทรหาเพื่อนสมัยมัธยมปลายที่เรียนอยู่วิทยาลัยวิจิตรศิลป์เจียงไห่ทันที

ผ่านไปไม่นาน วัยรุ่นชายผมยาวสวมเสื้อผ้าสตรีตแบรนด์เนมและสร้อยคอทองคำก็เดินเข้ามาหา

จางอิงเจี๋ยแนะนำให้ทุกคนรู้จักกัน วัยรุ่นผมยาวคนนี้ชื่อหลวี่เสียง ได้ยินมาว่ามีตำแหน่งเป็นถึงรองประธานสภานักศึกษาของวิทยาลัยวิจิตรศิลป์เจียงไห่

ปกติแล้วตำแหน่งในสภานักศึกษามหา'ลัยไม่ค่อยมีประโยชน์อะไรนักหรอก แต่เขากลับรู้จักใช้ตำแหน่งนี้ให้เป็นประโยชน์ได้อย่างชาญฉลาด เริ่มจากการตีสนิทสร้างความสัมพันธ์อันดีกับผู้บริหารมหา'ลัย จากนั้นก็ใช้คอนเนกชันไปติดต่อกับคนนอกมหา'ลัย จนสามารถหาสปอนเซอร์มาสนับสนุนงานได้ งานแสดงความสามารถพิเศษในครั้งนี้ เขาก็เป็นหนึ่งในหัวหน้าผู้จัดงานหลักด้วย

"งานยังไม่เริ่มหรอก เข้าไปนั่งพักในหลังเวทีก่อนสิ" หลวี่เสียงเอ่ยปากชวน ก่อนจะนำทางพวกเขาทั้งหมดไปนั่งพักที่เก้าอี้บริเวณหลังเวที