บทที่ 143 นัดบอดหอพัก

หลังจากเจียงจิ้นเยว่จากไป หลินชวนก็อยู่คลุกคลีอ่านหนังสือในหอพัก ผ่านไปพักใหญ่ รูมเมทที่เลิกเรียนและกินมื้อเที่ยงเสร็จก็ทยอยกลับมา

พอพวกเขาเห็นหลินชวน ก็พากันชะงักไปครู่หนึ่ง จากนั้นสีหน้าของแต่ละคนก็ดูเปรี้ยวปรี๊ดอิจฉาตาร้อนขึ้นมาทันที ตั้งแต่วันที่หลินชวนพาสวีจิ่นอีออกจากโรงแรมอันหัว เขาก็ไม่ได้กลับมานอนที่หออีกเลย

ดังนั้นในมุมมองของพวกเขา หลินชวนคงพาสวีจิ่นอีไปเที่ยวเล่นสนุกสนานตั้งหลายวัน และไอ้เวลาหลายวันที่ว่านี่เอาไปทำอะไร ไม่ต้องใช้สมองคิดก็เดาได้

ยิ่งไปกว่านั้น ก่อนหน้านี้หลินชวนก็สอยหลิงอู่ซ่ามาครองได้แล้ว ในใจของพวกเขาก็เลยยิ่งอิจฉาริษยาและหมั่นไส้ขั้นสุด

ในเวลานี้ ความรู้สึกโหยหาวันเวลาที่หลินชวนเคยถูกจางเหยียนทรมานทรกรรม ได้พุ่งทะยานขึ้นสู่จุดสูงสุดเสียแล้ว