บทที่ 155 เสี่ยสายเปย์ของนาย เมื่ออยู่ต่อหน้าเขา ก็มีสิทธิ์แค่ก้มหัวประจบสอพลอเท่านั้น

หลินชวนนั่งลงได้ไม่นาน ผู้จัดการทั่วไปก็เดินเข้ามาบอกว่า "เถ้าแก่ครับ เถ้าแก่เจิ้งมาถึงแล้วครับ"

หลู่เทาพยักหน้ารับ แล้วหันมาอธิบายกับหลินชวนประโยคหนึ่ง "คุณชายหลิน เดี๋ยวผมไปต้อนรับสักหน่อยนะครับ เถ้าแก่เจิ้งเป็นเจ๊ใหญ่ในห้องไลฟ์สดของกัวอี้เฟย ฐานะการเงินค่อนข้างแข็งแกร่งเลยล่ะครับ แถมในช่วงสองสามปีมานี้ ก็คอยให้การสนับสนุนซินซื่อเจี้ย มีเดียของพวกเราอย่างเต็มที่มาตลอดด้วย"

หลินชวนพยักหน้ารับ หลู่เทาจึงลุกขึ้นไปต้อนรับ เห็นได้ชัดว่าเขาให้ความสำคัญกับเถ้าแก่เจิ้งคนนี้มาก ท้ายที่สุดแล้วเจ๊ใหญ่ที่มีฐานะการเงินแข็งแกร่งแถมยังคอยสนับสนุนอย่างเต็มที่ ก็เท่ากับเป็นเสี่ยสายเปย์รายใหญ่คนหนึ่งเลยทีเดียว

แน่นอนว่าเรื่องการต้อนรับแบบนี้ หลู่เทาย่อมไม่กล้าเรียกหลินชวนให้ไปด้วย ต่อให้อีกฝ่ายจะมีความสำคัญต่อซินซื่อเจี้ย มีเดียมากแค่ไหน ก็ไม่ได้หมายความว่าจะสำคัญต่อหลินชวน ท้ายที่สุดแล้วสำหรับหลินชวน ซินซื่อเจี้ย มีเดียก็เป็นแค่เศษเสี้ยวหนึ่งในบรรดาทรัพย์สินมากมายของเขา การจะให้คุณชายหลินไปต้อนรับ ก็ไม่ต่างอะไรกับการให้ระดับผู้ว่าการเมืองไปต้อนรับระดับหัวหน้าแผนกนั่นแหละ

หลู่เทารีบสาวเท้าก้าวไปที่ประตู ก็เห็นว่ากัวอี้เฟยกำลังต้อนรับขับสู้หญิงวัยกลางคนร่างท้วมคนหนึ่งอย่างกระตือรือร้น หญิงวัยกลางคนร่างท้วมลูบไล้ปลายคางของกัวอี้เฟยด้วยท่าทีหยอกล้อ กัวอี้เฟยก็ส่งยิ้มตอบรับอย่างเอาใจ