บทที่ 207 บรรดาผู้ยิ่งใหญ่จากทุกสารทิศตบเท้ามาอวยพรวันเกิด

ในช่วงครึ่งหลังของงานเลี้ยงวันเกิด แววตาของหลิงอู่ซ่าดูล่องลอยราวกับตกอยู่ในภวังค์ เธอรู้สึกว่าตัวเองจมดิ่งลงไปในความโรแมนติกอย่างที่สุด

หลี่อวี่เวย เคอเจียมิน และฉู่เหมย แม้จะเป็นเพียงคนนอกที่ได้รับอานิสงส์เพียงเล็กน้อย ก็ยังสัมผัสได้ถึงความโรแมนติกอันมหาศาลนั้น

นี่คือความแตกต่างที่ชัดเจนที่สุดระหว่างการมีเงินและไม่มีเงิน จะบอกว่าหลินชวนใช้ความพยายามอย่างหนักเพื่อสร้างความโรแมนติกผ่านของขวัญเหล่านี้อย่างนั้นหรือ?

ความจริงก็ไม่เชิง เขาเพียงแค่เลือกของสามอย่างที่เหมาะสม จากนั้นก็ให้หยูเว่ยไปจัดการและทุ่มเงินลงไปก็เท่านั้น

แต่เค้กวันเกิดราคากว่าสองล้านหยวน นาฬิกาตั้งโต๊ะจักรกลของ แวน คลีฟ แอนด์ อารเปลส์ ราคานับล้านหยวนที่ใช้แทนเทียนวันเกิด และเข็มกลัดเหล่านักเต้นเลอค่าราคากว่ายี่สิบล้านหยวน ขอถามหน่อยเถอะว่าแบบนี้จะไม่เรียกว่าโรแมนติกได้อย่างไร?