บทที่ 206 รุ่นเยาว์ตระกูลเยี่ยหนังหัวชาหนึบ

เยี่ยฉินมองหลิงกวงหยวนที่ตัดสินใจเด็ดเดี่ยวด้วยสีหน้าเคร่งขรึม เธอเงียบไปครู่หนึ่งก่อนจะกล่าวว่า "อย่าเพิ่งวู่วามเลย ไว้เจอเสี่ยวอู่ค่อยว่ากัน มีฉันอยู่ด้วย พ่อไม่กล้าทำอะไรคุณหรอก"

หลิงกวงหยวนพยักหน้าและไม่ได้โต้แย้งอีก เขาตัดสินใจแน่วแน่แล้วและไม่อยากโต้เถียงให้มากความ

พวกเยี่ยเจิ้นและคนอื่นๆ ได้ซื้อตั๋วเครื่องบินเรียบร้อยแล้ว เยี่ยฉินและหลิงกวงหยวนจึงซื้อตั๋วเที่ยวบินเดียวกันนั้นด้วย

พวกเขารีบเดินทางไปสนามบินทันทีและขึ้นเครื่องเที่ยวบินเช้าที่สุด ระยะทางจากที่นี่ไปเมืองเจียงไห่ไม่ไกลนัก ใช้เวลาเพียงสองสามชั่วโมงก็ถึง

ในขณะเดียวกัน ณ บ้านพักตากอากาศปี้หลานวานหมายเลข 1 บรรดารุ่นเยาว์ตระกูลเยี่ยนั่งคุกเข่าอยู่ที่มุมกำแพง ไม่กล้าส่งเสียงโวยวายชั่วคราว เพราะในเมื่อหลินชวนกล้าเรียกพ่อแม่ของพวกเขามาโดยตรง ย่อมแสดงว่าเขาไม่ได้เกรงกลัวพวกตน ตอนนี้ถูกมัดตัวเอาไว้แล้ว หากยังทำตัวกร่างอีกเกรงว่าจะไม่มีจุดจบที่ดี