บทที่ 213 จางเหยียนอิจฉาจนแทบบ้า

หลังจากคนตระกูลเยี่ยถูกไล่ตะเพิดออกไป บรรดาผู้จัดการทั่วไปและเถ้าแก่ก็ขอตัวลากลับอย่างรู้มารยาท

หลี่อวี่เวย ฉู่เหมย เคอเจียมิน และคนอื่นๆ ก็ขอตัวลากลับเช่นกัน ตลอดช่วงเวลาที่ผ่านมาพวกเธอได้เห็นฉากที่หลินชวนสะกดข่มคนทั้งตระกูลเยี่ยเอาไว้ เวลานี้สภาพจิตใจจึงยังคงอยู่ในความตื่นตะลึงและยากจะสงบลงได้ในเวลาอันสั้น

และนี่เป็นครั้งแรกที่พวกเธอได้รับรู้ประจักษ์แก่สายตาอย่างแท้จริง ว่าอะไรคือคำว่ามีเงินมีอำนาจ เมื่อนำมาเทียบกันแล้ว เค้กราคาสองล้านหยวน นาฬิกาตั้งโต๊ะราคาหลายล้านหยวน หรือแม้แต่เข็มกลัดนักเต้นราคากว่ายี่สิบล้านหยวน ก็ดูจืดชืดไปเลย

และในที่สุดก็เข้าใจแล้ว ว่าทำไมคนที่มีบุคลิกเท่ๆ อย่างหลิงอู่ซ่า ถึงได้ยอมศิโรราบให้กับหลินชวนทั้งที่รู้ว่าเขาไม่ใช่คนรักเดียวใจเดียว เสน่ห์ของผู้ชายคนนี้มีมากพอที่จะชดเชยความเจ้าชู้ได้ เพราะแค่เขาแบ่งเศษเสี้ยวความเอาใจใส่มาให้ มันก็เหนือกว่าผู้ชายคนอื่นเป็นพันเป็นร้อยเท่าแล้ว

ฉู่เหมยนึกถึงทริปเที่ยวบ่อน้ำพุร้อนครั้งก่อน หม่าปินแฟนหนุ่มของเธอต้องคอยประจบเอาใจเซียวป๋อ แต่ผลปรากฏว่าเซียวป๋อกลับไม่มีแม้แต่คุณสมบัติที่จะไปประจบหลินชวนด้วยซ้ำ คนที่เซียวป๋อคอยประจบเอาใจต่างหากที่ต้องค้อมหัวยอมสยบให้หลินชวน และวันนี้ยิ่งทำให้เธอค้นพบว่า สิ่งที่หลินชวนแสดงให้เห็นในครั้งก่อนมันเป็นเพียงแค่ยอดภูเขาน้ำแข็งเท่านั้น หากเลือกได้ เธอก็ยอมเป็นหนึ่งในแฟนสาวหลายๆ คนของหลินชวนเช่นกัน น่าเสียดายที่ตัวเธอเองคงไม่มีคุณสมบัตินั้น