บทที่ 228 คนทั้งเมืองเป็นคนของผมหมดแล้ว คุณจะเอาอะไรมาสู้?

กงฉิงอวี่อึ้งไปสองสามวินาที ถึงเพิ่งจะได้สติกลับมา "หลินชวน ที่คุณทำแบบนี้มันจะไม่กลายเป็นโลภมากมักลาภหายเอาเหรอ?"

หลินชวนยิ้มแล้วตอบว่า "ไม่หรอกครับ ทรัพย์สินของผมยังรับไหว ผมรับรองได้ว่าจะทำให้การลงทุนเหล่านี้เป็นรูปเป็นร่างภายในวาระการดำรงตำแหน่งของท่าน หรือถึงขั้นพยายามอย่างเต็มที่เพื่อให้เกิดผลสัมฤทธิ์ในระดับหนึ่งภายในวาระของท่านด้วยซ้ำ"

คำว่า "ภายในวาระการดำรงตำแหน่ง" สองครั้งติดกันนั้น ทำให้กงฉิงอวี่ฟังแล้วรู้สึกพอใจเป็นอย่างมาก เขาคิดในใจว่าไอ้หนุ่มนี่คงจะเคยให้สัญญากับเหยียนกวงฮุยว่าจะสร้างโครงการอ่าวไจซิงให้เสร็จภายในวาระการดำรงตำแหน่ง ถึงได้ได้รับการสนับสนุนอย่างเต็มที่จากเหยียนกวงฮุยขนาดนั้น

กงฉิงอวี่เดาความคิดของหลินชวนออก แต่เขากลับไม่รู้สึกรังเกียจ ซ้ำยังรู้สึกว่าการพูดคุยกับหลินชวนนั้นช่างง่ายดายไม่ต้องออกแรงมาก ขอเพียงหลินชวนทำผลงานได้ดีภายในวาระของเขาจริงๆ ทำไมเขาจะให้การสนับสนุนไม่ได้ล่ะ?

กงฉิงอวี่พูดอย่างตรงไปตรงมา "ถ้ากำลังทรัพย์ของคุณรับไหว ทางเราก็ย่อมหวังให้คุณมาลงทุนอย่างเต็มที่อยู่แล้ว คุณวางใจได้เลย โครงการพวกนี้รัฐบาลจะให้การสนับสนุนคุณอย่างแน่นอน"