บทที่ 250 กัวฮุ่ยได้รับความตื่นตะลึงอย่างรุนแรง

ลูฮ่าวทำหน้าที่รับหน้าและรับมือกับผู้ที่มาเยือนทีละคนๆ อยู่ที่หน้าประตูห้องวีไอพี เขาทำตามที่หลินชวนบอก คือยืมชื่อหลินชวนมาแอบอ้าง แล้วเขาก็ได้รับการปฏิบัติต้อนรับอย่างให้เกียรติระดับวีไอพีชนิดที่ไม่เคยสัมผัสมาก่อนในชีวิต

บรรดาเถ้าแก่ที่เมื่อก่อนเขาไม่มีสิทธิ์แม้แต่จะเข้าไปประจบสอพลอ ตอนนี้กลับทำตัวสุภาพนอบน้อมกับเขาอย่างเหลือเชื่อ

ยิ่งไปกว่านั้น ลูฮ่าวยังมั่นใจมากขึ้นไปอีกว่า การที่คนเหล่านี้มาปรากฏตัวที่นี่ไม่ใช่เรื่องบังเอิญ ไอ้ข้ออ้างที่ว่าอยู่ห้องข้างๆ พอดีอะไรนั่น โกหกทั้งเพ

พวกเขาต้องรู้ข่าวมาจากไหนสักแห่งว่าหลินชวนอยู่ที่นี่ แล้วก็รีบแจ้นมาหาโดยเฉพาะ ส่วนเรื่องที่รู้ข่าวมาได้ยังไงน่ะเหรอ ก็ง่ายนิดเดียว เมืองมู่กวงมันเล็กนิดเดียว ข่าวสารก็ย่อมแพร่กระจายไปไวเป็นธรรมดา

ลูฮ่าวรู้สึกตัวลอยขึ้นมาทันที ความรู้สึกนี้มันโคตรจะฟิน จู่ๆ เขาก็รู้สึกว่าการที่สามดาวโรงเรียนมารุมล้อมหลินชวน มันก็สมเหตุสมผลแล้ว พ่อทูนหัวเก่งกาจขนาดนี้ นี่คือสิ่งที่พ่อทูนหัวสมควรได้รับ