บทที่ 251 เศษเสี้ยวที่ร่วงหล่นจากง่ามนิ้วก็บดขยี้ทุกสิ่งที่คุณมี

ทั้งห้องเงียบกริบ แม้แต่เข็มตกก็ยังได้ยิน

ความตกตะลึงอันใหญ่หลวงทำให้ทุกคนรู้สึกชาไปทั้งหนังหัว

ลูฮ่าวกลืนน้ำลายลงคอ แล้วถามขึ้นว่า "หมายความว่า หลินชวน นายลงทุนไปสองพันล้านจริงๆ งั้นเหรอ?"

หลินชวนยิ้มบางๆ แล้วพยักหน้า

ลูฮ่าวอุทานด้วยความทึ่ง "แม่เจ้าเว้ย เป็นเรื่องจริงเหรอเนี่ย ฉันอุตส่าห์ทำใจไว้แล้วนะ ว่าในอนาคตอาจจะมีเพื่อนขับรถหรูราคาหลายล้านมาอวดรวยในงานเลี้ยงรุ่น แต่การลงทุนตั้งสองพันล้านเนี่ย มันเกินเบอร์ไปไกลเลย ขอเวลาฉันตั้งสติแป๊บนะ สองพันล้านนี่มันขนาดไหนกันวะเนี่ย"