บทที่ 333 ตระกูลโจวเฉือนเนื้อตัวเองเพื่อเอาชีวิตรอด

หลังจากนั่งลง ทุกคนก็พูดคุยสนทนากัน แต่หลักๆ แล้วมีเพียงหลินชวน เหยียนกวงฮุย และอิ้นหลีหยางสามคนเท่านั้นที่คุยกัน

ส่วนคนอื่นๆ ถ้าไม่หาจังหวะประจบสอพลอเป็นพักๆ ก็ไม่กล้าส่งเสียง ต้องรอให้เหยียนกวงฮุยเรียกชื่อถึงจะกล้าพูด บรรยากาศตอนนั้นราวกับเด็กนักเรียนประถมที่ถูกคุณครูประจำชั้นจอมเฮี้ยบเรียกตอบคำถาม

โจวเจี้ยนป๋อ โจวเต๋อไห่ โจวจิ้งเยี่ยน และบรรดาคอนเน็กชันที่พวกเขาเชิญมา ยิ่งไม่กล้าแม้แต่จะปริปาก

ระหว่างนั้น มีหลายคนอาศัยจังหวะที่ไม่มีใครสังเกตเห็นแอบไปเข้าห้องน้ำ แล้วก็ไม่กลับมาอีกเลย

และเมื่อบทสนทนาระหว่างหลินชวนกับเหยียนกวงฮุยลงลึกไปเรื่อยๆ พวกเขาก็ยิ่งฟังยิ่งตกใจ นี่มันไม่ใช่บทสนทนาระหว่างนายกเทศมนตรีกับนักธุรกิจแล้ว แต่มันคือบทสนทนาระหว่างผู้นำระดับเมืองสองคนชัดๆ