บทที่ 336 ฐานะบ้านเล็กก็พอเพียงแล้ว

หยางหว่านเอ๋อร์เมื่อเห็นว่าทรัพย์สินของหลินชวนเพิ่มสูงขึ้นเรื่อยๆ ความไม่ยินยอมพร้อมใจในส่วนลึกของจิตใจก็ยิ่งรุนแรงมากขึ้น

เธอรู้สึกขมขื่นใจเป็นอย่างมาก จึงหันไปมองไถม่านโหรว "คุณชายหลินมีทรัพย์สินระดับไหนเธอก็เห็นแล้ว ตั้งใจจะลงมือยังไงล่ะ?"

ไถม่านโหรวเผยรอยยิ้มอ่อนโยน เอ่ยด้วยน้ำเสียงไม่รีบร้อน "คุณชายหลินที่เพียบพร้อมทั้งทรัพย์สิน หน้าตา และกลิ่นอายแบบนี้ ข้างกายย่อมต้องมีสาวงามล้อมหน้าล้อมหลังมากมาย การที่แค่หน้าตาดีและมอบประสบการณ์ทางอารมณ์ให้ได้นิดหน่อยนั้น ย่อมไม่เพียงพออย่างแน่นอน จะเอากลยุทธ์ที่ใช้ดึงดูดเศรษฐีทั่วไปมาใช้ไม่ได้หรอกนะ ต้องมีจุดเด่นสักอย่างที่โดดเด่นเหนือใครถึงจะรอด ไม่ต้องรีบหรอก ค่อยเป็นค่อยไป ความประทับใจแรกนั้นสำคัญที่สุด ถ้าความประทับใจแรกพังพินาศ ทุกอย่างก็จบเห่กันพอดี"

หยางหว่านเอ๋อร์ไม่ชอบท่าทีเนิบนาบอ่อนโยนของไถม่านโหรวเอาเสียเลย จึงพูดขึ้น "เมื่อกี้แว่วๆ ได้ยินเถ้าแก่คนหนึ่งพูดประจบ ว่าคุณชายหลินเหมือนจะเปิดบริษัทจิ่วโจวคัลเจอร์แอนด์ทัวริซึมด้วยนะ แล้วก็พูดอะไรทำนองว่า ต่อไปเศรษฐกิจของเมืองเจียงไห่จะต้องหมุนรอบตัวคุณชายหลิน นี่เป็นข้อมูลข่าวสารที่สำคัญมากเลยนะ เธอไม่คิดจะเข้าไปสืบดูหน่อยเหรอ?"

ทว่าไถม่านโหรวกลับดูเหมือนจะไม่ค่อยใส่ใจนัก เธอหัวเราะเบาๆ "แค่ทรัพย์สินของคุณชายหลินเท่าที่รู้ในตอนนี้ ยังไม่พออีกเหรอจ๊ะ? ไม่ใช่แค่พอหรอกนะ แต่มันเกินกว่าที่ฉันตั้งเป้าไว้เป็นสิบๆ เท่าเลยล่ะ แล้วความมั่งคั่งทั้งหมดของคุณชายหลินจะมีเท่าไหร่กันแน่ ยังจำเป็นต้องไปขุดคุ้ยต่ออีกเหรอ? ปัญหาในตอนนี้ไม่ได้อยู่ที่ว่าคุณชายหลินมีเงินมากแค่ไหน แต่อยู่ที่ฉันจะทำยังไงให้คู่ควรกับเขาต่างหาก สิ่งที่ฉันควรศึกษา คือทำยังไงถึงจะเข้าตาคุณชายหลินได้"