บทที่ 343 นี่มันไม่สมเหตุสมผลเลย

หวังอวี่ซินฟังออกว่าอวี๋เวยกำลังตอบปัดแบบขอไปที แต่ก็จนปัญญาจะทำอะไรได้ ท้ายที่สุดแล้วนั่นก็คือเลขาฯ คนสนิทของอภิมหาเศรษฐีอันดับหนึ่งแห่งเมืองเจียงไห่ ต่อให้เธอจะเป็นถึงสะใภ้ตระกูลเสิ่น ก็ยังต้องเกรงใจอยู่ดี

ดังนั้นจนกระทั่งวางสายไป ก็ยังถามอะไรไม่ได้ความสักอย่าง แต่สัญชาตญาณของเธอบอกว่า การที่ลูกสาวหนีออกจากบ้าน จะต้องเกี่ยวข้องกับหลินชวนอย่างแน่นอน

หลังจากนั้นก็คือการรอคอยอย่างกระวนกระวายใจ หวังอวี่ซินโทรหาเสิ่นจืออวี๋ไม่หยุด จนกระทั่งสิบโมงกว่าถึงโทรติด ปลายสายมีเสียงงัวเงียของเสิ่นจืออวี๋ดังขึ้น "แม่คะ หนูเพิ่งตื่นค่ะ"

หวังอวี่ซินด่ากราด "ยายเด็กบ้า นี่มันกี่โมงกี่ยามแล้วเพิ่งจะตื่น เมื่อคืนลูกไปนอนที่ไหนฮะ?"

เสิ่นจืออวี๋ตอบกลับ "แม่คะ หนูไม่ได้นอนหลับสนิทและเต็มอิ่มแบบนี้มานานมากแล้วค่ะ หนูอยู่กับรุ่นพี่หลินชวน แม่ไม่ต้องห่วงนะคะ หนูปลอดภัยดี งานวันเกิดไม่ต้องจัดแล้วนะคะ หนูจะไม่ไปเจอหน้าเฉินจื่อเซวียนคนนั้นหรอก เขามอบความรู้สึกที่น่าอึดอัดใจให้กับหนูมากๆ เลยค่ะ"