บทที่ 344 เรียนมาเสียเปล่าจริงๆ

ชายโสดสองคนรู้สึกอิจฉาตาร้อน ภายในใจขมขื่น แต่หลังจากปรึกษากันสั้นๆ พวกเขาก็ตัดสินใจที่จะไม่จากไปไหน

พวกเขาตัดสินใจที่จะกล้ำกลืนกินอาหารหมาคำนี้ เพื่อคอยสังเกตดูว่าอีกฝ่ายทำได้อย่างไร ทำยังไงถึงไม่เสียเงิน แต่กลับสามารถจีบสาวสวยระดับล่มเมืองได้ขนาดนี้

พอมองดูอยู่ไกลๆ ยิ่งดูก็ยิ่งนับถือ พี่ชายคนนั้นก็ไม่ใช่ว่าจะไม่ดูแลสาวเจ้าเลยนะ ยกก้อนหินเขาก็เป็นคนทำ ตอนที่ผู้หญิงกำลังจะล้มเขาก็ช่วยประคอง พอก้อนหินแหลมคมเกินไปจนทิ่มเท้า เขาก็อุ้มผู้หญิงขึ้นมาดื้อๆ เลย

แต่ในหลายๆ ครั้ง เขากลับทำเหมือนผู้หญิงเป็นสาวใช้คนสนิท สวิงตักปลาหรืออะไรพวกนั้น ก็โยนให้ผู้หญิงถือ พอรองเท้าเปื้อน ก็โยนให้ผู้หญิงซัก บางครั้งก็ยังหยอกล้อผู้หญิง เอาหมึกยักษ์มอมแมมๆ ไปจ่อใกล้ๆ ใบหน้าขาวเนียนละเอียดของผู้หญิงอีก

ผลปรากฏว่าผู้หญิงก็ว่าง่ายสุดๆ ถือสวิงให้เขา ซักรองเท้าแตะให้เขาจริงๆ แถมพอหน้าเขาเปื้อน เธอก็ยังช่วยเช็ดให้อีก โดนหมึกยักษ์ทำหน้าเลอะก็ไม่โกรธ แถมยังหัวเราะคิกคักอีกต่างหาก