บทที่ 387 คุณชายหลินต่างหากที่เป็นที่พึ่งพิงของฉัน

จางลี่ฉินเบิกตากว้างจนแทบจะถลนออกมา จ้องมองโจวถงที่กำลังส่งบาร์บีคิวให้หลินชวน ภาพตรงหน้านี้ ทำให้เขาไม่อาจยอมรับได้เลย

เขาทำดีกับโจวถงแทบตาย แต่หลินชวนทำอะไรให้โจวถงบ้างล่ะ? แค่ข้าวสักมื้อก็ยังไม่ยอมเลี้ยง แถมยังทำหน้าบึ้งตึงใส่ แล้วทำไมโจวถงถึงดีกับเขามากกว่าที่ทำกับตัวเองตั้งหมื่นเท่าล่ะ?

สิ่งที่ทำให้เขาคาดไม่ถึงยิ่งกว่าก็คือ หลินชวนไม่คิดจะรับน้ำใจเลยสักนิด พอเห็นโจวถงเป่าบาร์บีคิวให้ ก็ทำท่ารังเกียจเล็กน้อย "ไม่เป็นไร อยากกินเดี๋ยวผมหยิบเอง"

ในตอนนั้นเอง เหยียนเสวี่ยฉีก็ถือบาร์บีคิวเดินเข้ามา "คุณชายหลินคะ นี่บาร์บีคิวที่คุณสั่งค่ะ"

เหยียนเสวี่ยฉีรีบเอาบาร์บีคิวมาให้หลินชวนต่อจากโจวถงทันที เห็นได้ชัดว่าจงใจ เพราะความจริงแล้วบาร์บีคิวพวกนี้ เธอเป็นคนย่างเอง โจวถงก็แค่เดินมาพลิกไปพลิกมาในตอนท้ายเท่านั้นเอง แต่กลับชิงเอามาให้หลินชวนก่อน นี่มันตั้งใจจะแย่งผลงานเธอชัดๆ