บทที่ 388 การปะทะกันระหว่างเงินและอำนาจ

เลี่ยวเซิ่งเจี๋ยรู้สึกละอายใจกับการล่าถอยของตัวเองเป็นอย่างมาก ท้ายที่สุดแล้ว แม้แต่ผู้หญิงที่ตัวเองชอบยังปกป้องไม่ได้เลย

แต่เขาก็ปลอบใจตัวเอง ว่าอีกฝ่ายเป็นถึงลูกชายผู้กำกับการตำรวจ การไม่ปะทะกันตรงๆ ต่างหากที่เป็นทางเลือกที่ฉลาด การเอาตัวรอดก็เป็นเรื่องที่พอจะเข้าใจได้

ผู้ชายที่เหยียนเสวี่ยฉีเลือก ก็ต้องล่าถอยเหมือนกันแน่ๆ แต่ภาพที่เห็นกลับกลายเป็นว่า หลินชวนคอยปกป้องเหยียนเสวี่ยฉีไว้

ไม่มีท่าทีถอยร่นเลยแม้แต่น้อย มองเลี่ยวเซิ่งเจี๋ยด้วยสายตาเรียบเฉย "ผมเป็นผู้ชายของเหยียนเสวี่ยฉี มีปัญหาอะไรหรือเปล่าครับ?"

ในวินาทีนั้น เลี่ยวเซิ่งเจี๋ยรู้สึกอับอายจนแทบแทรกแผ่นดินหนี เขามั่นใจว่าตัวเองจริงใจกับเหยียนเสวี่ยฉี อุตส่าห์ตามจีบมาตั้งเกือบปี