บทที่ 389 อยากจะจับฉันไปด้วยเลยหรือไง?

หลินชวน เหยียนเสวี่ยฉี และคนอื่นๆ เดินเล่นกันอีกพักใหญ่ จนได้รับโทรศัพท์จากอวี๋เวย ถึงได้เดินกลับมา

พอมาถึงลานกว้างบนยอดเขา ก็เห็นอวี๋เวย นายกเทศมนตรีหวังไคหมิง และเลขาฯ จ้าวยืนรออยู่ก่อนแล้ว

เหยียนเสวี่ยฉี เฉียวเหยียน เหยาเมิ่ง จางลี่ฉิน โจวถง และหลินรั่วเสีย พอได้เห็นหวังไคหมิงต่างก็รู้สึกประหม่าขึ้นมาทันที นี่มันนายกเทศมนตรีไม่ใช่เหรอ ทำไมเขาถึงมาอยู่ที่ภูเขาอวี้จิ้งได้ล่ะ?

สิ่งที่ทำให้พวกเขาตกใจยิ่งกว่าก็คือ หวังไคหมิงก้าวเดินเข้าไปหาพร้อมรอยยิ้ม "คุณชายหลิน ขอโทษที่มารบกวนเวลาพักผ่อนของคุณนะครับ ความจริงคุณเดินเที่ยวให้เสร็จก่อนก็ได้ ไม่ต้องรีบกลับมาหรอกครับ"

หลินชวนเอ่ยว่า "ค่อยเดินเที่ยวตอนบ่ายก็ได้ครับ นายกเทศมนตรีหวังอุตส่าห์มาหาถึงที่ ผมจะปล่อยให้รอนานได้ยังไงล่ะครับ"