บทที่ 391 ความรู้สึกปลอดภัยอย่างเต็มเปี่ยม

นายกเทศมนตรีหวังไคหมิงบอกลาหลินชวน แล้วจากไปอย่างเบิกบานใจ นี่อาจจะเป็นวันที่เขามีความสุขที่สุดตั้งแต่เข้ารับตำแหน่งมาเลยก็ว่าได้

ส่วนเติ้งป๋อเชาหลังจากโค้งคำนับขอโทษซ้ำแล้วซ้ำเล่า ก็รีบเผ่นหนีไปอย่างหัวซุกหัวซุน ตอนมานั้นทำกร่างแค่ไหน ตอนกลับก็หงอเป็นหมาหงอยเท่านั้นแหละ

ห่างออกไปราวสิบยี่สิบเมตร จางลี่ฉิน เฉียวเหยียน โจวถง หลินรั่วเสีย และเหยาเมิ่งทั้งห้าคนยืนมองภาพเหตุการณ์นี้ด้วยความรู้สึกทึ่งสุดๆ

สถานะของหลินชวน ไม่ธรรมดาอย่างที่คิดไว้จริงๆ เติ้งป๋อเชาไม่เพียงแต่จะทำอะไรเขาไม่ได้ แต่ยังต้องก้มหัวปะหลกๆ ให้อีกต่างหาก

โจวถงมองดูท่าทีอันสูงส่งของหลินชวนจากที่ไกลๆ ด้วยดวงตาเป็นประกายวิบวับอีกครั้ง โจวถง: ค่าความประทับใจ +10 ค่าความประทับใจของเธอที่เคยลดลงเพราะหลินชวนปฏิเสธที่จะซื้อของให้ ตอนนี้มันเด้งกลับมาอีกแล้ว