บทที่ 415 บทเรียนชีวิตอันแสนมีชีวิตชีวาบทที่สอง

จางอิงเจี๋ยเริ่มรู้สึกตงิดๆ ในใจ ว่าเซียวอวิ๋นซูอาจจะไม่ได้เป็นอย่างที่เขาคิดไว้ ความรู้สึกอึดอัดก่อตัวขึ้นมาอย่างรุนแรง

แต่เขาก็ยังไม่ยอมแพ้ หรืออาจจะเป็นเพราะความหึงหวงมันบังตา เขาหวังจะเห็นเซียวอวิ๋นซูทำดีกับเขาบ้าง หวังจะหาร่องรอยอะไรสักอย่าง เพื่อเป็นหลักฐานว่าเซียวอวิ๋นซูให้ความสำคัญกับเขามากกว่า

ถึงขั้นพยายามหาเหตุผลมาแก้ต่างให้เซียวอวิ๋นซูในใจ ว่านี่มันก็แค่มารยาททางสังคมธรรมดาๆ ก็หลินชวนเป็นเพื่อนเขาไงล่ะ

แถมหลินชวนก็เป็นคนมีหน้ามีตา การที่เซียวอวิ๋นซูอยากจะก้าวหน้าในหน้าที่การงาน แล้วจะทำตัวนอบน้อมหน่อย มันก็สมเหตุสมผลดีออก นี่มันก็แค่ความฉลาดในการเข้าสังคม ไม่ใช่ว่าเธอเป็นผู้หญิงใจง่ายซะหน่อย

หลินชวนเห็นสีหน้าที่เปลี่ยนไปเปลี่ยนมาของจางอิงเจี๋ย ก็เดาออกทันทีว่าเขากำลังคิดอะไรอยู่ ท้ายที่สุดแล้วหลินชวนก็เคยเป็นหมาเลียมาก่อน ย่อมเข้าใจความรู้สึกแบบนี้ดี