บทที่ 416 ราวกับสายฟ้าฟาด

เมื่อเห็นสายตาที่เซียวอวิ๋นซูมองหลินชวน ราวกับว่ากำลังส่งสายตาหวานเยิ้มให้ จางอิงเจี๋ยก็รู้สึกปวดร้าวในใจอีกครั้ง

แต่เขาก็ยังไม่ยอมถอดใจ พอคิดถึงท่าทีที่เซียวอวิ๋นซูมีต่อเขาก่อนหน้านี้ แถมกระเป๋าของเธอก็ยังอยู่ที่เขา เขาก็เริ่มหาข้ออ้างเข้าข้างตัวเองอีกรอบ

นี่มันเรือยอชต์ของหลินชวนนะ เขาเป็นเจ้าภาพ ส่วนเซียวอวิ๋นซูเป็นแขก การไปชนแก้วมันก็เป็นแค่มารยาทเท่านั้นแหละ

ส่วนที่หน้าแดงและดูยั่วยวนนิดๆ นั่น ก็คงเป็นเพราะฤทธิ์แอลกอฮอล์นั่นแหละ ประกอบกับตาเธอสวยเป็นทุนเดิมอยู่แล้ว มองใครก็ดูหวานเยิ้มไปหมด ไม่ได้แปลว่าเธอกำลังอ่อยหลินชวนสักหน่อย

หลินชวนเห็นเซียวอวิ๋นซูกระดกเหล้าไปครึ่งแก้ว ก็ปรายตามองจางอิงเจี๋ยอย่างเงียบๆ ไม่ได้พูดอะไร แล้วก็จิบเหล้าตอบรับไปนิดหน่อย