บทที่ 428 การตัดสินใจของหนานกงจู้อิ่ง

ความจริงแล้ว หนานกงจู้อิ่งก็แอบหวั่นไหวไปนิดนึงเหมือนกันแหละ ท้ายที่สุดแล้วคนเราก็ไม่ใช่พระอิฐพระปูนนี่นา

แต่การที่ว่านฮั่นเฟยพยายามจะล้ำเส้นเข้ามา กลับทำให้เธอตาสว่างและตัดสินใจได้อย่างเด็ดขาด

ว่านฮั่นเฟยเห็นหนานกงจู้อิ่งถอยหนี ก็ไม่ได้บังคับฝืนใจ หัวเราะร่วนแล้วเอ่ยว่า "ดูเหมือนว่าคุณหนูหนานกงจะยังหัวแข็งอยู่นะครับ ผมไม่เร่งรัดหรอก ลองกลับไปคิดทบทวนดูดีๆ ละกัน แต่อย่าลืมนะว่า ทางธนาคารเขาไม่รอหรอกนะ"

หนานกงจู้อิ่งตอบกลับทันควัน "เถ้าแก่ว่านไม่ต้องเสียเวลารอหรอกค่ะ ฉันขอปฏิเสธซะตั้งแต่ตอนนี้เลย"

พูดจบ เธอก็คว้ามือซุนหว่านถัง เดินสะบัดก้นออกจากห้องวีไอพีในร้านน้ำชาไปโดยไม่หันกลับมามอง