บทที่ 429 มันเป็นไปไม่ได้หรอกน่า

ณ ร้านนวดฝ่าเท้าแห่งหนึ่ง หลิวทงจัดการเรียกหมอนวดสาวมาบริการว่านฮั่นเฟยเป็นอย่างดี แน่นอนว่าเขาก็เรียกหมอนวดขาประจำมาบริการตัวเองด้วยเหมือนกัน

ทั้งสองนอนนวดอยู่บนเตียงข้างๆ กัน ว่านฮั่นเฟยดูจะพอใจกับบริการของหมอนวดมาก ส่งผลให้อารมณ์ดีและพูดคุยกับหลิวทงอย่างเป็นกันเองมากขึ้น

เมื่อเห็นดังนั้น หลิวทงก็ยิ่งประจบสอพลอหนักขึ้นไปอีก โดยบอกว่ายังไงซะหนานกงจู้อิ่งก็ต้องยอมตกลงแน่ๆ

ถ้าจะบอกว่าตอนแรกที่เห็นว่านฮั่นเฟยพยายามลวนลามหนานกงจู้อิ่ง เขายังรู้สึกรับไม่ได้และต้องต่อสู้กับจิตใจตัวเองอยู่บ้าง มาตอนนี้ เขากลับไม่รู้สึกอะไรแล้ว คนเราก็เป็นแบบนี้แหละ พอทะลุกำแพงศีลธรรมไปได้ครั้งหนึ่งแล้ว ครั้งต่อไปก็ไม่มีกำแพงอะไรให้ต้องข้ามอีก สิ่งที่เคยคิดว่ามันเกินจะรับไหว นานๆ ไปก็จะมองว่าเป็นเรื่องปกติธรรมดา

ในตอนนั้นเอง เสียงโทรศัพท์มือถือของว่านฮั่นเฟยก็ดังขึ้น หมอนวดสาวของเขาหยิบมันขึ้นมา แล้วเอนตัวไปแนบโทรศัพท์ไว้ที่หูของเขา