บทที่ 574 นับแต่นี้ไป ฉันคือของหวงของคุณ

แสงจันทร์สาดส่องราวกับเกล็ดน้ำค้างสีเงิน รัตติกาลปกคลุมด้วยม่านหมอกบางเบา

หลินชวนและซูต๋านั่งดื่มด่ำพูดคุยกันอย่างเบิกบานใจอยู่ที่ระเบียง นั่งอยู่เช่นนั้นนานถึงสองชั่วโมง

ซูต๋าเปรียบเสมือนพี่สาวที่แสนรู้ใจ คอยนั่งดื่มเป็นเพื่อนและพูดคุยปรับทุกข์อย่างเอาใจใส่ไร้ที่ติ

แน่นอนว่าจากภาษากายก็สามารถมองออกได้ว่า เธอผ่อนคลายอย่างหาที่สุดไม่ได้ การหลุดพ้นจากตระกูลเซียวและตระกูลซู ก็เปรียบเสมือนการปลดเปลื้องภาระอันหนักอึ้งสองอย่างลงจากบ่า

และหลินชวนที่อยู่ตรงหน้า ก็ยิ่งทำให้เธอรู้สึกใกล้ชิดและอยากพึ่งพิง