บทที่ 67 ความรู้สึกของการแช่น้ำพุร้อนกับพริตตี้สาวมันเป็นยังไง

หลินชวนกินข้าวตังไข่ปูที่เจียงจิ้นเยว่ส่งมาให้ไปพลาง เปิดวีแชตดูข้อความไปพลาง

คืนนี้เขาไม่กะจะนอนที่หอพัก แต่จะไปนอนที่วิลล่า ในเมื่อซื้อวิลล่ามาแล้วก็ต้องไม่ปล่อยให้เสียของสิ อีกอย่างระยะทางก็แค่สิบสี่กิโลเมตร ขับลัมโบร์กินีไปแป๊บเดียวก็ถึงแล้ว

ในเมื่อกลับไปแล้ว แน่นอนว่าต้องแช่น้ำพุร้อนด้วย แล้วทำไมไม่ถือโอกาสนี้ ชวนสาวสวยไปแช่ด้วยกันสักคนล่ะ?

เรื่องแช่น้ำพุร้อนแบบนี้ มันต้องมีสาวสวยอยู่ด้วยถึงจะฟิน แถมยังได้ปั๊มค่าความประทับใจไปในตัวอีกด้วย

พอกดเข้าวีแชต กลับพบว่าเย่เม่ยเซิง ฉินปิงชิง และหลิงอู่ซ่า ที่ปกติมักจะส่งข้อความมาหาเขาบ่อยๆ ตั้งแต่บังเอิญเจอกันที่โรงอาหารคราวนั้น ช่วงสองสามวันที่ผ่านมา พวกเธอก็ไม่ได้ทักมาหาเขาก่อนเลย

ระบบแนะนำ "ขอแนะนำให้ใช้ยันต์อ่านใจ เพื่อรับฟังเสียงในใจของพวกเธอ จะได้ตอบสนองความต้องการของพวกเธอได้อย่างตรงจุด"

หลินชวนอดไม่ได้ที่จะด่ากราดในใจอีกรอบ ระบบ แกนี่มันไอ้โบ้ตัวพ่อจริงๆ เขาขี้เกียจแม้แต่จะเสียเวลาเดาเลยว่าพวกเธอคิดอะไรอยู่ ยิ่งไม่ต้องพูดถึงการยอมเสียยันต์อ่านใจไปฟรีๆ หนึ่งแผ่น

เขาไม่ได้ไปอธิบายความสัมพันธ์ให้ใครฟังเลยสักคน เปลี่ยนเป้าหมายความสนใจทันที กดเปิดแชตของพริตตี้สาว หยินเมิ่งหลาน กับ หลิ่วเยียนเอ๋อร์

หลิ่วเยียนเอ๋อร์ "พี่หลินชวนคะ รีบดูสิ กระเป๋าใบนี้สวยมากเลย มีสกินแคร์เซตนี้ด้วยนะ..."

หยินเมิ่งหลาน "คุณชายหลิน งานมอเตอร์โชว์ใกล้จะจบแล้ว คุณก็ไม่ได้แวะมาอีกเลย ช่วงนี้ฉันเพิ่งหัดทำอาหารอร่อยๆ ได้สองสามเมนู คุณอยากจะมาลองชิมดูไหมคะ..."

รูปโปรไฟล์ของหยินเมิ่งหลานดูเป็นแม่ศรีเรือนเรียบร้อย แต่กลับขับเน้นรูปร่างสุดเซ็กซี่ออกมาได้อย่างชัดเจน

พริตตี้สาวสองคนนี้ เขาทำความรู้จักพร้อมกันในงานมอเตอร์โชว์วันนั้น แต่นิสัยใจคอของพวกเธอกลับแตกต่างกันราวฟ้ากับเหว

วันที่ไปเดินห้างด้วยกัน หลิ่วเยียนเอ๋อร์ได้กระเป๋าราคาสี่หมื่นกว่าหยวนไปแล้วก็ยังไม่รู้จักพอ ช่วงหลายวันที่ผ่านมาถึงแม้ข้อความที่ส่งมาจะเรียกพี่คะพี่ขาซะหวานเจี๊ยบ แต่เนื้อหาหลักๆ ก็แฝงความนัยให้เขาซื้อของให้ ท่าทางไม่ค่อยรู้จักกาลเทศะและความพอดีเอาซะเลย

หลังจากส่งข้อความมาหลายวันแต่ไม่ได้รับการเปย์ เธอก็ส่งข้อความมาน้อยลง ในโมเมนต์วีแชตของเธอก็เริ่มโพสต์รูปของขวัญที่ผู้ชายคนอื่นซื้อให้ เห็นได้ชัดว่าตอนนี้เธอเปลี่ยนเป้าหมายไปแล้ว

ตัดภาพมาที่หยินเมิ่งหลาน ตอนที่หลิ่วเยียนเอ๋อร์โวยวายจะซื้อของต่อ เธอยังเป็นคนห้ามไว้ ช่วงหลายวันที่ผ่านมาข้อความที่ส่งมาก็มีแต่ความอ่อนโยนเอาใจใส่ ไม่ว่ามุมไหน ก็ทำให้คนอ่านรู้สึกสบายใจ

หลินชวนไม่ได้โลกสวยถึงขั้นคิดว่าหยินเมิ่งหลานจะไม่ได้หวังผลประโยชน์อะไรเลย แต่วิธีการเข้าหาของเธอมันทำให้เขารู้สึกดีกว่ามาก

หลินชวนตอบข้อความหยินเมิ่งหลาน "ช่วงนี้ผมยุ่งๆ อยู่ที่มหา'ลัยน่ะ คุณก็รู้ใช่ไหมว่าผมยังเป็นนักศึกษาอยู่"

หยินเมิ่งหลานตอบกลับแทบจะในวินาทีนั้น "ฮ่าๆๆ ฉันก็แค่พูดเผื่อไว้เฉยๆ ค่ะ คุณชายหลินยังเป็นนักศึกษามหา'ลัย ก็ต้องให้ความสำคัญกับการเรียนเป็นหลักอยู่แล้วล่ะค่ะ"

หลินชวน "วันนี้ผมทำธุระเสร็จแล้ว กะว่าจะไปแช่น้ำพุร้อน คุณว่างไปเป็นเพื่อนผมไหมล่ะ?"

หยินเมิ่งหลาน "ว่างแน่นอนสิคะ ตอนนี้ฉันก็กำลังว่างอยู่พอดีเลย"

หลินชวน "คุณพักอยู่ที่ไหนล่ะ จะให้ผมขับรถไปรับไหม?"

หยินเมิ่งหลาน "ไม่ต้องหรอกค่ะๆ คุณขับมามันจะลำบากเปล่าๆ ส่งโลเคชันมาให้ฉันเลยค่ะ เดี๋ยวฉันนั่งรถไปหาเองอย่างว่าง่ายเลย"

หยินเมิ่งหลาน: ค่าความประทับใจ +2

รู้จักวางตัวดีเว้ย ชวนแป๊บเดียวก็ได้ค่าความประทับใจเพิ่ม หยินเมิ่งหลานคนนี้ก็ถือว่าแจ่มใช้ได้เลยนะเนี่ย

หลินชวนกดดูคำขอแอดเพื่อนอีกสองสามรายการ พบว่าเป็นสมาชิกจากกลุ่มชมรมรถหรูห่าวอวิ้นทั้งนั้น

บางคนทักมาถามว่าเขาสนใจซื้อนาฬิกาแบรนด์เนมมือสองไหม บางคนถามว่าสนใจซื้อรถหรือเปล่า บางคนก็ถามว่าอยากร่วมลงทุนในบริษัทสื่อมีเดียไหม...

พอลองเลื่อนดูข้อความในกลุ่ม ถึงได้รู้ว่าหลวี่ฟางกับจางเฉวียนอันที่เคยมาขอให้เขาไปร่วมลงทุนทำอสังหาฯ แต่ไม่สำเร็จ ได้เข้ามาอยู่ในกลุ่มนี้ด้วย ข่าวเรื่องที่เขาจ่ายเงินสดเต็มจำนวนห้าสิบห้าล้านหยวนซื้อคฤหาสน์หรูของเผิงเจ๋อ ก็เลยถูกป่าวประกาศไปทั่ว ทุกคนต่างก็รับรู้และเริ่มแห่กันมาเสนอตัวให้เขาไปร่วมลงทุนด้วย

หลินชวนกดยอมรับแอดเพื่อนทั้งหมด ส่วนจะลงทุนหรือไม่นั้นค่อยว่ากันอีกที ตอนนี้เขามีเงินเหลือเฟือ ทรัพยากรคอนเนกชันพวกนี้ก็สามารถนำมาใช้ประโยชน์ได้

จากนั้นเขาก็ขับลัมโบร์กินีมุ่งหน้าไปยังรีสอร์ตน้ำพุร้อน หลังจากจอดรถเสร็จ ก็เดินตรงไปยังประตูทางเข้าหลัก

เขาเห็นหยินเมิ่งหลานเดินทางมาถึงแล้ว และกำลังโบกมือเรียกเขาอยู่ เธอสวมกางเกงยีนส์ขาสั้นกุดกับเสื้อสายเดี่ยวสีขาว เป็นการแต่งตัวที่แสนจะเรียบง่าย แต่กลับขับเน้นสัดส่วนโค้งเว้าอันสมบูรณ์แบบออกมาได้อย่างชัดเจน

ผู้ชายหลายคนที่เดินผ่านไปมา ต่างก็จับจ้องสายตาไปที่เธอ บางคนถึงขั้นเดินวนไปวนมาตั้งสามรอบเพื่อแอบมอง

"ฉันได้ยินมาว่าน้ำพุร้อนที่นี่ดีมากๆ เลยนะ ฉันอยากมาตั้งนานแล้ว แต่ติดที่งานยุ่ง ก็เลยยังไม่มีโอกาสได้มาสักที" หยินเมิ่งหลานทำท่าทางตื่นเต้นดีใจสุดๆ ช่วยเติมเต็มคุณค่าทางอารมณ์ได้อย่างเต็มเปี่ยม ระหว่างที่พูด เธอก็ถือโอกาสควงแขนหลินชวนอย่างเป็นธรรมชาติ ปล่อยให้เรือนร่างอันนุ่มนิ่มแนบชิดไปกับตัวเขา

ภาพนี้ทำเอาบรรดาหนุ่มๆ ที่แอบมองอยู่ถึงกับอิจฉาตาร้อนจนแทบบ้า แต่พอเห็นความหล่อเหลาของหลินชวนแล้วก็ทำได้แค่ยอมแพ้ บางคนที่ตาดีเห็นลัมโบร์กินีที่หลินชวนขับมาจอด ก็ยิ่งรู้สึกหมดหนทางสู้เข้าไปใหญ่

"ก่อนหน้านี้ผมเคยมาลองแช่ดูครั้งนึงแล้ว รู้สึกว่ามันดีจริงๆ ก็เลยอยากจะพาคุณมาลองดูบ้างน่ะครับ" หลินชวนตอบยิ้มๆ

ทั้งสองคนเดินเข้าไปด้านใน ตรงไปยังห้องเปลี่ยนเสื้อผ้าเพื่อเปลี่ยนเป็นชุดว่ายน้ำ พอเปลี่ยนชุดเดินออกมา รูปร่างของหยินเมิ่งหลานก็ยิ่งเผยให้เห็นสัดส่วนชัดเจนมากขึ้นไปอีก หากเทียบกับเอวคอดกิ่วของหลิงอู่ซ่าแล้ว เธอจะดูมีน้ำมีนวลมากกว่า ผิวขาวจั๊วะสว่างวาบมาแต่ไกล ช่างเป็นภาพที่เจริญหูเจริญตาเสียจริงๆ

ทางด้านหยินเมิ่งหลาน พอได้เห็นหุ่นของหลินชวน ก็ถึงกับเบิกตากว้าง นึกไม่ถึงเลยว่ารูปร่างของเขาจะเพอร์เฟกต์ขนาดนี้ กล้ามเนื้อที่เรียงตัวสวยงามแต่ละมัด ราวกับงานประติมากรรมชิ้นเอกของศิลปิน

แม้แต่สาวๆ หรือหนุ่มๆ หลายคนที่อยู่รอบข้าง ก็อดไม่ได้ที่จะหยุดสายตาไว้ที่หลินชวน สาวๆ พากันกลืนน้ำลายเอื้อก ส่วนหนุ่มๆ ก็ได้แต่อิจฉาตาร้อน บางคนถึงขั้นแอบสาบานในใจว่าพรุ่งนี้จะเริ่มออกกำลังกายอย่างจริงจังแล้ว แต่จะทำได้ตลอดรอดฝั่งไหมนั่นก็อีกเรื่องนึง

"คุณชายคะ หุ่นของคุณนี่มันเพอร์เฟกต์เกินไปแล้วนะคะ" หยินเมิ่งหลานอดใจไม่ไหว เอื้อมมือไปลูบไล้ซิกซ์แพ็กของหลินชวนเบาๆ

หยินเมิ่งหลาน: ค่าความประทับใจ +5

"เดี๋ยวลงไปแช่น้ำแล้ว ค่อยสัมผัสให้เต็มที่เลยนะครับ" หลินชวนกระซิบข้างหูหยินเมิ่งหลานเสียงเบา

หยินเมิ่งหลานค้อนขวับส่งค้อนวงโตให้เขาอย่างแง่งอน แต่ร่างกายกลับยิ่งเบียดเสียดแนบชิดเข้าไปอีก ทั้งสองคนเดินไปที่บ่อน้ำพุร้อน เลือกมุมที่ค่อนข้างเป็นส่วนตัว

พอลงไปแช่ในบ่อ หยินเมิ่งหลานก็เอนตัวเข้ามาซบอย่างเป็นธรรมชาติ หลินชวนเองก็ไม่เกรงใจ โอบเอวเธอเอาไว้แน่น

ผลคือผ่านไปไม่นาน หลินชวนก็เริ่มมีปฏิกิริยาตอบสนอง หยินเมิ่งหลานก้มลงมองแล้วหน้าแดงระเรื่อ หัวเราะคิกคัก "คุณชายนี่สมกับเป็นวัยรุ่นจริงๆ เลือดลมพลุ่งพล่านดีจังเลยนะคะ"

ยังไงซะที่นี่ก็เป็นบ่อน้ำพุร้อนสาธารณะ จะมาทำอะไรประเจิดประเจ้อก็คงไม่ดี ต่อให้ใจร้อนแค่ไหน ก็ต้องรอให้กลับไปถึงวิลล่าก่อน หลินชวนรีบเปลี่ยนเรื่องคุย เพื่อเบี่ยงเบนความสนใจของตัวเอง

คุยกันไปได้สักพัก หยินเมิ่งหลานก็เริ่มเล่าเรื่องซุบซิบนินทา ผู้หญิงนี่มักจะไม่เคยเหน็ดเหนื่อยกับเรื่องเมาท์มอยจริงๆ

เธอพูดถึงหลิ่วเยียนเอ๋อร์กับซูเย่ว์เฉิง บอกว่าทั้งสองคนเข้าไปเซ็นสัญญาเป็นสตรีมเมอร์ในสังกัดกิลด์ชุยช่านแล้ว ซึ่งซูเย่ว์เฉิงนั้นถือว่าไปได้สวยเลยทีเดียว ในช่องสตรีมของเธอตอนนี้มีสายเปย์กระเป๋าหนักคอยซัปพอร์ตอยู่หลายคนเลยล่ะ

หลินชวนฟังแล้วก็รู้สึกสนใจขึ้นมา ท้ายที่สุดแล้ว ทั้งหลิ่วเยียนเอ๋อร์และซูเย่ว์เฉิงต่างก็เคยเป็นแหล่งปั๊มค่าความประทับใจให้เขามาก่อน แถมซูเย่ว์เฉิงคนนั้น เขาก็ยังไม่เคยเห็นหน้าค่าตาเลยด้วยซ้ำ พอพูดถึงเรื่องกิลด์สตรีมเมอร์ เขาก็ปิ๊งไอเดียอะไรบางอย่างขึ้นมา

ลองคิดดูสิว่า ในสังคมยุคนี้ วงการไหนที่มีสาวสวยรวมตัวกันอยู่เยอะที่สุด? ก็วงการนางแบบ วงการบันเทิง แล้วก็วงการสตรีมเมอร์นี่แหละไม่ใช่เหรอ? ยิ่งไปกว่านั้น ในบรรดาคนที่ทักมาเสนอโปรเจกต์ให้เขาลงทุน ก็มีบริษัทสื่อมีเดียรวมอยู่ด้วยนี่นา?

"เมิ่งหลาน คุณไม่สนใจอยากจะเป็นสตรีมเมอร์บ้างเหรอ?" หลินชวนแกล้งถามลอยๆ

หยินเมิ่งหลานตอบ "สนใจสิคะ งานมอเตอร์โชว์มันไม่ได้มีจัดบ่อยๆ ลำพังแค่รายได้จากงานพริตตี้ ก็แค่พอประทังชีวิตไปเดือนๆ เท่านั้นแหละค่ะ"

"ถ้าได้เป็นสตรีมเมอร์ ก็จะมีรายได้เสริมเข้ามาอีกทาง ยิ่งถ้าดังขึ้นมา ค่าตัวตอนไปรับงานมอเตอร์โชว์ก็จะพุ่งปรี๊ดตามไปด้วย"

"น่าเสียดายที่ฉันเคยลองสตรีมอยู่พักนึง แต่ไม่ค่อยมีคนดูเลย ยอดวิวน้อยมาก แต่พูดก็พูดเถอะ ฉันก็ไม่ค่อยอยากจะไปเข้าสังกัดกิลด์ไหนหรอกนะ"

"การเข้าสังกัดกิลด์มันมีข้อผูกมัดเยอะแยะไปหมด แถมกิลด์ก็ใช่ว่าจะปั้นเราเสมอไป เผลอๆ อาจจะส่งครีเอทีฟมือใหม่มาให้คอยดูแล แล้วก็ปล่อยให้เราสตรีมแบบลุ่มๆ ดอนๆ ไปเรื่อยเปื่อย ถ้าเกิดอยากจะฉีกสัญญาทิ้ง ก็ต้องเสียค่าปรับตั้งมากมายบานตะไท"

หลินชวนยิ้ม "แล้วถ้าเกิด... มีคนตั้งใจจะปั้นคุณขึ้นมาจริงๆ ล่ะ?"

หยินเมิ่งหลานชะงักไป ดวงตาเบิกกว้างทอประกายวิบวับจ้องมองหลินชวน จู่ๆ เธอก็โผเข้ากอดคอหลินชวน แล้วหอมแก้มเขาฟอดใหญ่ น้ำเสียงหวานหยดย้อย "คุณชายคะ ที่คุณพูดหมายความว่า คุณจะเป็นคนปั้นฉันงั้นเหรอคะ?"

หยินเมิ่งหลาน: ค่าความประทับใจ +5

"อย่าเพิ่งด่วนดีใจไปเลย ยังไม่แน่หรอกนะ" หลินชวนบอกให้พนักงานไปหยิบสมาร์ตโฟนของเขามาให้ แล้วกดโทรศัพท์โทรออกไปสายหนึ่ง