บทที่ 676 ผมเข้าใจคุณ

ช่วงสามวันต่อมา หลินชวนยังคงขลุกอยู่กับลู่ซูเหอที่เขาฉางไป๋ซานอย่างหวานชื่น

วันที่สี่ เทศกาลศิลปะเปียโนกู่ล่างอวี่ใกล้จะเริ่มต้นขึ้น หลินชวนบอกลาลู่ซูเหอแล้วบินไปที่เซี่ยเหมิน แน่นอนว่าเป้าหมายคือการไปพบซูฉินหยา

ณ สนามบินเซี่ยเหมิน ซูฉินหยากำลังยืนรอรับเขาอยู่ที่ประตูทางออก

เธอสวมเสื้อโค้ตผ้าวูลแคชเมียร์สองหน้าสีเขียวอมดำ การตัดเย็บเน้นความทิ้งตัวอย่างประณีตยาวจรดน่อง สายคาดเอวช่วยเน้นทรวดทรงที่บอบบางให้ดูโดดเด่น

ด้านในสวมเสื้อเชิ้ตคอตั้งผ้าไหมสีขาวงาช้าง ท่อนล่างเป็นกางเกงขนแกะขากว้างสีขาวครีม รอยจีบกางเกงที่รีดเรียบกริบขับให้เรียวขาดูยาวสลวย บนบ่าพาดผ้าพันคอแคชเมียร์สีเทาหม่นไว้หลวมๆ ปลายพู่แกว่งไกวเบาๆ ตามจังหวะการก้าวเดิน