บทที่ 69 เธอมีสิทธิ์อะไรเพิ่งมาถึงก็ได้เซ็นสัญญาระดับ S

เซ็นสัญญาเสร็จ หลู่เทา เฉินอิน และคนอื่นๆ ก็พากันกลับไป ในวิลล่าหลังใหญ่โต ตอนนี้เหลือแค่หลินชวน หยินเมิ่งหลาน และป้าจาง

พอมองดูหยินเมิ่งหลานที่กอดแขนเขาส่งสายตาหวานเยิ้ม หลินชวนก็แอบเกิดความรู้สึกขัดแย้งขึ้นมาในใจเล็กน้อย

ความจริงการที่หยินเมิ่งหลานเคยมีแฟนมาแล้วสองคน แถมยังเคยมีอะไรกับแฟนเก่ามาแล้วหลายครั้ง มันก็ไม่ใช่เรื่องแปลกอะไร ท้ายที่สุดแล้วมันก็เป็นเรื่องธรรมดาของมนุษย์

ยิ่งไปกว่านั้น สถานะของเธอคือพริตตี้มอเตอร์โชว์ เขาเตรียมใจไว้ตั้งแต่แรกแล้ว และตั้งแต่ต้นจนจบ เขาก็ไม่เคยคิดจะเอาเธอมาเป็นแฟนตัวจริงอยู่แล้ว ดังนั้นเรื่องพรรค์นั้น ตามหลักแล้วเขาก็ไม่จำเป็นต้องไปใส่ใจ

แต่ยังไงซะหลินชวนก็ยังเป็นหนุ่มเวอร์จิ้น จะให้ไม่ตะขิดตะขวงใจเลยก็คงเป็นไปไม่ได้ ค่านิยมเรื่องความบริสุทธิ์ของเขายังค่อนข้างฝังรากลึกอยู่พอสมควร

"คุณชายคะ แค่ฉันได้อยู่กับคุณฉันก็พอใจแล้วค่ะ ไม่เคยคิดหวังจะได้สถานะอะไร คุณไม่ต้องรู้สึกกดดันหรอกนะคะ" หยินเมิ่งหลานดูเหมือนจะเข้าใจสายตาของหลินชวนผิดไป แต่เธอก็ช่างรู้ใจและเข้าใจอะไรง่ายเหลือเกิน

ในมุมมองของเธอ หลินชวนก็คือคุณชายตระกูลมหาเศรษฐี การได้อยู่ใต้ร่มใบบุญของเขาเพื่อกอบโกยเงินทอง เธอก็พอใจสุดๆ แล้ว เรื่องจะครอบครองหลินชวนไว้คนเดียว เธอไม่กล้าแม้แต่จะคิดด้วยซ้ำ แถมหลินชวนก็หล่อลากไส้ขนาดนี้ ตัวเธอเองมีแต่กำไรเห็นๆ

พอได้ยินคำพูดของหยินเมิ่งหลาน หลินชวนก็รู้สึกประทับใจขึ้นมาอีกนิด ถึงแม้เขาจะรู้ข้อมูลอยู่แล้วว่าเธอเคยมีแฟนมาสองคน แต่ก็ยังลองเชิงถามไปว่า "เมิ่งหลาน คุณเคยมีแฟนมาแล้วกี่คนเหรอ?"

"สองคนค่ะ คนแรกร่วมสองปี อีกคนปีครึ่ง คุณชายกำลังรังเกียจฉันอยู่เหรอคะ?" หยินเมิ่งหลานทำหน้าตาน้อยอกน้อยใจ มองหลินชวนด้วยสายตาน่าสงสาร

"จะเป็นไปได้ยังไง การคบหาดูใจกันเป็นเรื่องปกตินี่นา" หลินชวนส่ายหน้าปฏิเสธ

หยินเมิ่งหลานจ้องมองหลินชวนอยู่ครู่หนึ่ง จู่ๆ ก็ขยับเข้าไปใกล้ๆ หูของหลินชวน เป่าลมหายใจหอมกรุ่น "คุณชาย คุณก็ยังชอบหุ่นของฉันอยู่ใช่ไหมคะ ฉันช่วยคุณถูหลังตอนอาบน้ำได้นะ แล้วก็ยังช่วย..."

หลินชวนก้มลงมองหยินเมิ่งหลานแวบหนึ่ง ไฟราคะที่ปะทุขึ้นมาตั้งแต่ตอนแช่น้ำพุร้อน ตอนนี้มันไม่อาจจะสะกดกลั้นไว้ได้อีกต่อไป หนุ่มเวอร์จิ้นอาจจะดูใสซื่อบริสุทธิ์ก็จริง แต่ในขณะเดียวกัน ก็เป็นวัยที่จุดติดง่ายและหุนหันพลันแล่นที่สุดด้วย...

เช้าวันรุ่งขึ้น ทันทีที่ตื่นลืมตา หลินชวนก็รู้สึกสดชื่นกระปรี้กระเปร่าไปทั้งตัว ไม่รู้ทำไม เขาถึงรู้สึกว่าตัวเองผ่อนคลายและมีความมั่นใจมากขึ้นกว่าเดิม

หลังจากทานมื้อเช้ากับหยินเมิ่งหลานเสร็จ เขาก็ขับลัมโบร์กินีพาหยินเมิ่งหลานมุ่งหน้าไปยังกิลด์ชุยช่าน

เมื่อคืนหลังจากเซ็นสัญญาเสร็จ หลินชวนถึงเพิ่งรู้ว่ากิลด์ชุยช่าน เป็นกิลด์ในสังกัดของซินซื่อเจี้ย มีเดีย ใช่แล้ว มันคือกิลด์ที่หลิ่วเยียนเอ๋อร์และซูเย่ว์เฉิงสังกัดอยู่นั่นเอง

เขาจึงไม่ได้ให้หยินเมิ่งหลานเซ็นสัญญากับสำนักงานใหญ่โดยตรง แต่เตรียมจะให้มาเซ็นสัญญากับกิลด์ชุยช่านแทน ยังไงซะเรื่องเงื่อนไขในสัญญา เขาก็เป็นคนชี้ขาดได้อยู่แล้ว

แถมกิลด์ชุยช่านก็อยู่ใกล้ เดินทางสะดวกกว่า แล้วเขาจะได้ถือโอกาสไปแวะดูหน้าค่าตาซูเย่ว์เฉิง เพื่อปั๊มค่าความประทับใจไปในตัวด้วย

"คุณชาย ความจริงฉันนั่งรถไปที่กิลด์เองก็ได้ค่ะ คุณไม่ต้องลำบากขับรถไปส่งด้วยตัวเองเลย คุณดีกับฉันเกินไปแล้วนะคะ" สายตาที่หยินเมิ่งหลานมองหลินชวน หวานเยิ้มยิ่งกว่าเมื่อวานเสียอีก

หยินเมิ่งหลาน: ค่าความประทับใจ +1

หลังจากค่าความประทับใจทะลุ 80 แต้มไปแล้ว อัตราการเพิ่มก็จะเริ่มช้าลงอย่างเห็นได้ชัด

"ไม่เป็นไรหรอก ยังไงวันนี้ผมก็ว่างอยู่แล้ว" หลินชวนยิ้มบางๆ ไม่ได้บอกว่าเขามีจุดประสงค์แอบแฝงอย่างอื่นด้วย

เขาขับรถด้วยมือเดียว ส่วนมืออีกข้างก็วางพาดลงบนต้นขาเนียนนุ่มของหยินเมิ่งหลานอย่างเป็นธรรมชาติ

"คุณชายนี่ร้ายจังนะคะ" หยินเมิ่งหลานทำเสียงกระเง้ากระงอด แต่ไม่เพียงแต่ไม่หลบหนี เธอยังขยับต้นขาเบียดเข้าหาหลินชวนมากขึ้นไปอีก

ขับรถไปได้ครึ่งชั่วโมงกว่าๆ ก็มาถึงกิลด์ชุยช่าน ผลคือเพิ่งจะถึงหน้าประตู ก็บังเอิญเจอเข้ากับหลิ่วเยียนเอ๋อร์และชายหนุ่มคนหนึ่งพอดี

พอหลิ่วเยียนเอ๋อร์เห็นหลินชวน สายตาของเธอก็หลุกหลิกหลบเลี่ยงไปวูบหนึ่ง แต่ก็รีบปรับอารมณ์อย่างรวดเร็ว แล้วส่งยิ้มพยักหน้าทักทายหลินชวน

สาเหตุที่หลิ่วเยียนเอ๋อร์เปลี่ยนเป้าหมายไปเกาะคนอื่น ไม่ใช่เพราะเธอมองไม่ออกว่าหลินชวนรวย แต่เป็นเพราะเธอรู้สึกว่าหลินชวนไม่ใช่คนที่จะหลอกปอกลอกได้ง่ายๆ เธอจึงเลือกที่จะถอดใจ ดังนั้นเธอย่อมไม่กล้าทำตัวเสียมารยาทกับหลินชวนอย่างแน่นอน

ชายหนุ่มคนนั้นพอเห็นรถลัมโบร์กินีของหลินชวน ต่อให้จะไม่รู้จักกันเป็นการส่วนตัว เขาก็ยังพยักหน้าทักทายอย่างเกรงอกเกรงใจ

พวกเขาขึ้นลิฟต์ตัวเดียวกัน หลิ่วเยียนเอ๋อร์เอ่ยถาม "เมิ่งหลาน ที่เธอมาที่นี่ก็เพราะจะมาเซ็นสัญญากับกิลด์ชุยช่านเหมือนกันเหรอ?"

ช่วงนี้งานมอเตอร์โชว์เริ่มน้อยลงเรื่อยๆ บางงานก็ไม่จ้างพริตตี้แล้วด้วยซ้ำ พริตตี้ที่ไม่มีชื่อเสียงโด่งดัง ก็ยิ่งหากินยากขึ้นทุกวัน ในขณะที่พริตตี้มีข้อได้เปรียบเรื่องรูปร่างหน้าตามาแต่กำเนิด การเบนเข็มมาเป็นสตรีมเมอร์จึงถือว่าตอบโจทย์สุดๆ พอเห็นหยินเมิ่งหลานมาที่นี่ เธอก็เดาได้ทันทีว่าคงจะมาเซ็นสัญญากับกิลด์เพื่อเป็นสตรีมเมอร์แน่นอน

หยินเมิ่งหลานควงแขนหลินชวนไว้แน่นไม่ยอมปล่อย เธอพยักหน้ารับ "ใช่จ้ะ พอเห็นเธอกับเย่ว์เฉิงเซ็นสัญญากับกิลด์ชุยช่านแล้วหน้าที่การงานรุ่งพุ่งแรงกันทั้งคู่ ฉันก็เลยสนใจขึ้นมาบ้างน่ะ"

"ฉันเพิ่งจะเริ่มต้นเอง ธรรมดามากๆ เลย สัญญาที่ได้เซ็นตอนนี้ก็เป็นแค่สัญญาระดับ B เท่านั้น เย่ว์เฉิงต่างหากล่ะที่เก่ง ได้เซ็นถึงสัญญาระดับ A เลยนะ ในช่องสตรีมของเธอมีสายเปย์อยู่ตั้งหลายคน แต่ละคนก็กระเป๋าหนักใจป้ำกันทั้งนั้น" หลิ่วเยียนเอ๋อร์พูดพลางทำสีหน้าอิจฉาตาร้อน พร้อมกับปรายตามองชายหนุ่มที่ยืนอยู่ข้างๆ แวบหนึ่ง ราวกับต้องการจะบอกใบ้อะไรบางอย่าง

พอหยินเมิ่งหลานได้ฟังดังนั้น เธอก็อดไม่ได้ที่จะหันไปมองหลินชวน แล้วกระชับอ้อมแขนกอดเขาแน่นขึ้นไปอีก เพราะเมื่อคืนนี้หลินชวนบอกกับหลู่เทาไว้ชัดเจนแล้ว ว่าจะจัดสัญญาระดับ S ให้เธอ ซึ่งเป็นระดับที่สูงกว่าระดับ A ขึ้นไปอีกขั้น เป็นรองก็แค่สัญญาแบบสั่งทำพิเศษเฉพาะตัวสำหรับสตรีมเมอร์ระดับตัวท็อปเท่านั้น

เมื่อขึ้นมาถึงชั้นสิบสอง เดินเข้าไปในกิลด์ชุยช่าน ก็เห็นผู้คนในออฟฟิศกำลังเดินกันขวักไขว่วุ่นวาย บรรยากาศดูคึกคักเป็นอย่างมาก

หญิงวัยกลางคนที่ยังคงความสวยสะพรั่ง ผู้ซึ่งกำลังยืนออกคำสั่งสั่งการพนักงานอยู่ หันมามองทางประตูแวบหนึ่ง

พอเห็นหยินเมิ่งหลาน เธอก็กำลังจะเดินเข้ามาทัก แต่พอกวาดสายตาไปเห็นหลินชวน เธอก็ถึงกับชะงักไปครู่หนึ่ง ก่อนจะเร่งฝีเท้ากึ่งเดินกึ่งวิ่งเข้ามาหา "คุณชายหลิน ทำไมคุณถึงมาที่นี่ด้วยตัวเองล่ะคะ?"

หลินชวนเลิกคิ้วขึ้น "คุณรู้จักผมด้วยเหรอครับ?"

หญิงวัยกลางคนตอบกลับ "แน่นอนสิคะ เถ้าแก่หลู่กำชับฉันไว้เรียบร้อยแล้วค่ะ ฉันชื่อว่านจือ คุณจะเรียกฉันว่าอาจือเหมือนเถ้าแก่หลู่ก็ได้นะคะ"

หลินชวนพูดขึ้น "พี่จือ พวกคุณไม่ต้องมาสนใจผมหรอกครับ ไปทำหน้าที่ของพวกคุณเถอะ ส่วนเรื่องสัญญา อุปกรณ์ ผู้ช่วย แล้วก็ฝ่ายครีเอทีฟของเมิ่งหลาน รบกวนพี่ช่วยจัดการให้เธอด้วยนะครับ"

ว่านจือรับคำ "วางใจได้เลยค่ะคุณชายหลิน ทุกอย่างถูกจัดเตรียมไว้เรียบร้อยแล้ว เสี่ยวฉิน มานี่หน่อย พาคุณหยินไปเซ็นสัญญาที่เตรียมไว้ที คุณชายหลินคะ รบกวนรอตรงนี้สักครู่นะคะ"

ว่านจือเข้ามาดูแลต้อนรับหลินชวนด้วยตัวเอง ทั้งคอยเสิร์ฟน้ำเสิร์ฟชา พร้อมกับสั่งการให้ลูกน้องเร่งจัดการธุระของหยินเมิ่งหลานอย่างรวดเร็ว

หลิ่วเยียนเอ๋อร์ยืนมองภาพเหตุการณ์ทั้งหมดด้วยความตกตะลึง ทำไมว่านจือถึงได้นอบน้อมเกรงใจหลินชวนขนาดนั้น รู้จักกันมาก่อนเหรอ? ตามหลักแล้ว ต่อให้หลินชวนจะรวยล้นฟ้า ก็ไม่เห็นจำเป็นต้องนอบน้อมเบอร์นี้เลยนี่นา?

แล้วตกลงว่านจือจัดเตรียมสัญญาแบบไหนให้หยินเมิ่งหลานกันแน่เนี่ย ทำไมถึงได้ยินว่ามีจัดหาผู้ช่วยให้ด้วย? ตอนที่เธอเซ็นสัญญา ทางกิลด์จัดหาให้แค่ฝ่ายครีเอทีฟเท่านั้น ผู้ช่วยส่วนตัวอะไรกัน ไม่มีสักหน่อย!

ไม่ไกลออกไปนัก สาวสวยหุ่นเพรียวบางเจ้าของดวงตาหงส์เรียวยาวคู่สวย ก็กำลังปรายตามองมาทางนี้เช่นกัน พอเห็นหลินชวน ในแววตาของเธอก็ทอประกายความประหลาดใจและหลงใหลชื่นชมออกมาวูบหนึ่ง

ซูเย่ว์เฉิง: ค่าความประทับใจ +5

เมื่อได้ยินเสียงแจ้งเตือนดังขึ้นในหัว หลินชวนก็กวาดสายตามองไปรอบๆ พอสายตาไปสะดุดเข้ากับสาวสวยตาหงส์หุ่นเพรียวบางคนนั้น เขาก็แอบคิดในใจว่าน่าจะเป็นเธอคนนี้นี่แหละ ในที่สุดครั้งนี้ก็ได้เห็นหน้าค่าตากันตัวเป็นๆ สักที

ไม่นาน หยินเมิ่งหลานก็เซ็นสัญญาเสร็จเรียบร้อย ถึงแม้รายละเอียดในสัญญาจะไม่ได้ถูกนำมาประกาศบอกใครตรงๆ

แต่ทว่าการกระทำถัดมาของว่านจือ ที่ทั้งจัดหาผู้ช่วยมือดีที่สุด จัดเตรียมอุปกรณ์เกรดพรีเมียมที่สุด และทีมครีเอทีฟที่เก่งที่สุดให้ การกระทำแบบจัดเต็มทั้งหมดนี้ ทำให้พนักงานและสตรีมเมอร์ในนั้นต่างก็มองออกถึงความไม่ธรรมดาทันที

นี่มันสิทธิพิเศษที่สัญญาระดับ A ไม่มีทางได้สัมผัสแน่นอน เป็นไปได้สูงมาก ว่านี่คือสัญญาระดับ S ในตำนาน

หลิ่วเยียนเอ๋อร์ยิ่งช็อกหนักกว่าเดิม แทบไม่อยากจะเชื่อสายตาตัวเอง สัญญาที่เธอได้เซ็น เป็นแค่ระดับ B เท่านั้น ต่อให้เป็นซูเย่ว์เฉิงที่เริ่มจะมีกระแสโด่งดังขึ้นมาบ้าง ก็ยังได้เซ็นแค่สัญญาระดับ A เลย

แล้วหยินเมิ่งหลานที่เพิ่งจะก้าวเท้าเข้ามาที่นี่เป็นวันแรก มีสิทธิ์อะไรถึงได้เซ็นสัญญาระดับ S ล่ะ?